محسن، از درخشان‌ترین نمادهای آبان است

کسی که بزرگ‌ترین امتیازش این‌ است که هیچ امتیازی ندارد. نه دانشجو است، نه روزنامه‌نگار است، نه به هیچ حزب و دسته‌ی خاصی تعلق دارد، نه حتی در فضای مجازی اکانتی دارد و نه حتی پدر و مادری هستند که او را هم‌چون مادران خروشنده‌ی آبانی، معرفی و داد بزنند.

‏در دورترین جا از توجهات، در زخمی‌ترین جای نقشه، یک سبزه‌ی لاغر خاورمیانه‌ای با چشمانی پرفروغ.

فقط دوستی دارد که به گوش ژورنالیسم عمومی در فضای برنده مجازی چند قطعه عکس و یک شرح حال جزئی از او می‌رساند. کارگری می‌کرد. فقیر بود. مانند اکثر هم‌استانی‌هایش اهل فوتبال بود و شجاع.

‏بسیار شجاع، روی دوش مردم و رسانه‌های جمعی و خون‌خواهان، بدل شد به سند رسوایی.

اگر پیکرش در خون نغلتیده بود، اکنون ۱۹ ساله بود
یادت زنده برادر جان.

https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN