۲۰ نوامبر روز جهانی کودکان است. در این روز کنوانسیون حقوق کودک در سازمان ملل به تصویب رسید. این روز برای افزایش توانمندیهای کودکان و آشنایی با حقوق کودکان است. شعار امسال: آیندهای بهتر برای هر کودک؛ اما کودکان سر زمینم هیچ وقت کودکی را درک نکردند و این دوران را با غم نان سپری کردند و در بی آیندگی بسر می برند.
در هفته گذشته جمعی از سازمان های فعال جهانی در حوزه حقوق کودک با تهیه بیانیه ای راهبردی از رهبران کشورهای مختلف و فعالان مدنی و تلاشگران حوزه حقوق کودک خواسته اند تا به بیانیه مزبور بپیوندند و تلاش کنند تا محورهای مزبور در سراسر دنیا رعایت گردد. این بیانیه حول ۶ محور تهیه شده است. بنا به گزارش این پویش جهانی ضد خشونت علیه کودکان متاسفانه هر ساله یک میلیارد کودک در سراسر دنیا خشونت را تجربه می کنند.
در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی اما فقط در سال ۹۸، نزدیک به ۸۵ درصد کودکان زبالهگرد در کرج، افغانستانی، ۱۳درصد ایرانی و ۲درصد پاکستانی بودند. آنها زبالهها را به ۶۰ محل دپوی جمعآوری زباله منتقل کرده و خود نیز همانجا زندگی میکنند. پرواضح است که این مکانها فاقد حداقلهای بهداشتی برای سکونت انسان است.
زبالهگردی به عنوان یک کار برای کودکـان کـار جا افتاده است. مافیاهای شهرداری با استثمار کودکـان کـار به ثروتهای هنگفت رسیدهاند. در این میان تنها چیزی که ارزش ندارد جان کودکـان کـار است. کودکانی که نتیجه ۴۰ سال غارت ثروتهای عمومی توسط سران حکومت است.
در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی اما بر اساس قوانین موجود حداقل سن قانونی ازدواج برای دختران ۱۳ سال است، اما با موافقت پدر و «به شرط مصلحت، با تشخیص دادگاه صالح» میتوان با دختران کوچکتر از ۱۳ سال هم ازدواج کرد.
بررسی آمار سالانه حاکی از آن است که در دهه اخیر بیش از ۱۵ هزار دختر زیر ۱۵ سال در ایران فرزند به دنیا آوردهاند، بعلاوه بنا به آمار سازمان ثبت احوال ایران، از سال ۱۳۹۲ تا سال ۱۳۹۹ در مجموع بیشتر از یک میلیون دختر زیر ۱۸ سال در ایران ازدواج کردهاند.
در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه، آنچه در ایران «کودکهمسری» میخوانند چیزی جز تجاوز به کودکان نیست. عقدِ شرعی و قانونی و این واقعیتِ تلخ که سنِ ازدواجِ دختران در قوانینِ ایران ۱۳ سال است، تجاوز به کودکان را به «ازدواج» و «کودکهمسری» بدل نمیکند.
