در میان معترضان به بیآبی در شهر کرد و اصفهان صداها را دنبال میکنم. صداها نشانههایی آشکار از رنجهایی پنهاناند. یکی از صداهای پرطنین که این روزها در ویدئوهای شهرکرد و پیشتر با لهجهی اصفهانی و ماهها پیش با لهجهی خوزستانی شنیده میشد و میشود «غیرت و بیغیرتی» است!
کلمه «غیرت» اگر جایی برای استفادهی دقیق داشته باشد همین جاست. دستگاه ولایت و تجارت، عمری تلاش کرد تا غیرت را خرجِ جنسیت کند و به خصوصیترین حوزههای زندگی انسان بکشاند. جامعه اما با وجدانش دریافت که ایستادن در برابر خیانت به جیب و جانِ مردم است که غیرت و شرف میخواهد نه گشت زدن در خیابانها و تعیین تکلیف برای پوشیدن و نوشیدن انسانها.
حکومت بسیار تلاش کرد تا به مردم بگوید «چه دارد»، اما مردم دریافتند که حکومت «چه ندارد» و این کشف کمی نبود! «غیرت» برای آه و پناهِ آدمیزاد بود که این حکومت نداشت و ندارد.
محمدجواد اکبرین
