شمار بیخانمانهای ایران در سال ۱۳۸۵، ۱۵ هزار نفر و تقریباً ده سال بعد در سال ۹۴، با ده برابر رشد ۱۵۰ هزار نفر اعلام شده بود. اما امروز و تنها در تهران از وجود بیش از ۲۰ هزار کارتنخواب سخن به میان آورده میشود.
بنا بر گزارش پایگاه خبری رکنا اکثر بیخانمانان از اعتیاد رنج میبرند و یک نفر از هر پنج بیخانمان را زنان تشکیل میدهند. بارداری ناخواسته و عدم دسترسی به حداقل امکانات بهداشتی تنها بخشی از مشکلات این قشر فراموش شده در جامعه ایران است.
طی سالهای اخیر معاون زنان ریاستجمهوری پیشنهاد عقیمسازی زنان بیخانمان را نیز مطرح کرده و در واقع طرز نگاه حکومت به این آسیب اجتماعی را به نمایش گذاشته بود. گزارشهای متعددی از بیتوجهی نهادهای رسمی و دولتی به سلامت عمومی جامعه منتشر شده است.
محرومیت از حق مسکن، نقض یکی از مواد اساسی اعلامیه جهانی حقوق بشر است و دولتها موظفند جهت فراهم کردن سرپناه برای تمامی شهروندان اقدام کنند. افزایش فقر و کاهش حمایتهای قانونی در سالهای اخیر، موجب نقض حقوق اولیه اقشار ضعیف شده است.
@DhrcIran
