امتداد-گروه اجتماعی:
تیرماه سال جاری بود که مردمان تشنه و خسته و جان به لب رسیده خوزستان برای آب به خیابان آمدند. مساله واضح است، آب که نباشد، معیشت و زندگی و دام و کشاورزی و حیات مردمان در خطر است و مردم خوزستان به خیابان آمدند تا سنگر اول شوند که فریاد می زنند ، آب نیست و کارون جان ندارد و آی مردم ایران بدانید این دیو در حال بلعیدن ایران است. اخطاری که برای بیش از یک دهه ، دهها کارشناس داده بودند حالا به جان مردم رسیده بود.
در روزهای اخیر اما این بار کشاورزان اصفهانی بودند که به کف زاینده رود خشک آمدند و در کف رودخانه خشک شده چادر زدند و از حقآبه ای گفتند که سهم کشاورزان نشده است.
دو تجمع بزرگ اعتراضی در دو سال اخیر به این شکل رقم خورد و در هر دو این تجمع ها، مطالبه یکی بود؛ آب. مطالبه ای که مهم نیست چقدر اینترنت قطع شود و راه های ارتباطی مسدود شود، وقتی آب نباشد آدم ها می فهمند بدون این که نیاز به هیچ شبکه خبری و اطلاع رسانی داشته باشند.
بحران آب در ایران به مرحله حاد خود رسیده است. مرحله ای که حالا احتمالا باید از اخطارها بگذریم و به فکر راهکار باشیم . راهکاری که حداقل سه مرحله کوتاه مدت و میان مدت و بلند مدت را در خود داشته باشد.
برای رسیدن به راهکار البته که درک بحران و ریشه های آن نیز بیش از همیشه لازم است.
«جمال قدوسی»عضو هیات علمی، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی است. او که سال هاست بر مساله بحران آبی ایران متمرکز است به سوالات امتداد درباره ریشه های بحران آبی کشور و تاریخچه آن پاسخ می دهد.
