به نام خدای آزادی
بیش از ۴۰ روز از اعلام موافقت با آزادی مشروط علی میگذرد.
۳ هفته پیش علی را به زندان اوین منتقل کردند؛ در این مدت چندین بار وکیل ایشان آقای آقاسی به دادسرای اوین مراجعه کرده و پاسخ شنیده که دادیار و دادستان و حتی ضابط پرونده( سپاه) با آزادی علی موافقت کرده اند.
دوباره یک شنبه پیش ۱۴ آذر، آقای آقاسی جهت پیگیری پرونده، به دادسرای اوین مراجعه و در جواب به ایشان گفته بودند: علی باید از زندان اوین، برای آزادی مشروط درخواست بنویسد!
این موضوع را به علی اطلاع دادم؛ او هم به مددکاری مراجعه کرد تا دوباره درخواست بدهد که گفته بودند: نیازی نیست؛ در سیستم ثبت شده است.
خب به نظر می رسد که قانون در این سرزمین همیشه یک بام و دو هوا دارد تا به ضرورت آن را تفسیر به رای کنند. به هر روی تسلیم این ضرورت شدیم.
چهارشنبه ۱۷ آذر، من به همراه آقای نوری زاد به ملاقات رفتیم. علی را دیدیم از پشت شیشه ها و میله ها، همانطور که به او نگاه میکردم هیچ دلیلی بر اینکه او آنجا باشد؛ نمی دیدم.
شوربختانه، نزدیک دو سال از بهترین لحظات عمر علی درگیر پروندهای شده که فقط حضور در جمع حامیان خانوادههای داغدار هواپیمای اوکراینی دلیل آن بوده است.
علی می گوید: اغلب وقتم به مطالعه و انس با حافظ می گذرد؛ تا کنون غزلیاتی از حافظ را به خاطر سپرده که گاه ملاقات برای ما زمزمه می کند.
پس از گپ و گفت، به هنگام خداحافظی، به اشاره رویش را می بوسیم و به خدا می سپریمش. به هنگام خروج از در ورودی، یکی از دادیاران جوان زندان اوین را می بینم؛ خودم را معرفی می کنم و می پرسم: حدود دو ماه پیش علی درخواست آزادی مشروط داده و پذیرفته هم شده؛ حالا چرا باید دوباره درخواست بدهد؟ ! او می گوید: از زندان اوین این امر صورت نگرفته؛ می گویم: ولی در سیستم ثبت شده؛ می گوید: باید دوباره درخواست بدهد. می گویم: نزدیک به ۲ ماه گذشته و حالا باید دو ماه دیگر صبر کنیم؟! او پاسخ می دهد: انجام می شود؛ من خودم پیگیر پرونده علی هستم.
خیلی جالب است هنگام بازداشت بدون هیچ حکمی، با ضرب و شتم فرد را میبرند آنهم بدون خبر و به فوریت. ولی آزادی با هزار اما و اگر صورت می گیرد و به کندی.
من در تعجبم؛ اغلب این آقایان که از سر اتفاق، جوان هم هستند چگونه می توانند آسوده بخوابند در حالی که جوانان بیگناه بسیاری، تنها برای یک ابراز عقیده یا ارسال یک پیام تلگرامی و یا ….. باید سالها در بند باشند!
بالاترین سرمایه یک فرد عمر اوست که متاسفانه، شما این چنین این سرمایه ها را به نابودی می کشانید! کافیست یک هفته، فقط یک هفته در کنار این زندانیان زندگی کنید تا درک کنید که بر ایشان چه می گذرد. به یقین، این درک جدید، در دیدگاه و تصمیم گیری هایتان موثر خواهد بود.
زندانیان بیگناه را آزاد کنید.
زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.
فاطمه ملکی
۱۹ آذر ماه ۱۴۰۰
