مهدی فراحی شاندیز هنگام بازداشت ۵۰ سال داشت، اما چندی پیش ۶۰ سالگیاش را در کنار اسماعیل عبدی در خلوت و سکوت زندان، به دور از بستگان و دلسوزان خود جشن گرفت.
اسماعیل عبدي، زندان مرکزی کرج، بند ۶
مهندس مهدی فراحی شاندیز در سال ۱۳۹۰ به اتهام توهین به رهبر در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال زندان محکوم شد. در سال ۱۳۹۳ به اتهام توهین به مقامات جمهوری اسلامی به ۳ سال زندان مجدد محکوم شد. در خرداد ۱۳۹۴ دوباره توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به اتهام توهین به رهبری در ایام زندان و اخلال در نظم عمومی به ۳ سال حبس محکوم شد.
مهندس شاندیز توسط ادارهی آموزش و پرورش منطقه ۱۱ تهران برای تدریس ریاضیات به طور موقت استخدام شد. بنا بود معلم شود، اما در سال بعدی آموزش و پرورش از استخدام او خودداری کرد و چون به تدریس جوانان و نوجوانان علاقهی فراوانی داشت در مدارس و آموزشگاههای خصوصی تدریس کرد. سپس سر از زندان درآورد، فقط به خاطر یک توهین!
مهندس شاندیز مدرک مهندسی برق قدرت را در دانشگاههای معتبر کشور دریافت کرد. از آن روز تاکنون مهدی شاندیز به اتهامات واهی توسط دادگاههای تهران و کرج هر بار به حکم تازهای محکوم میشود، و پیوسته زندان در پی زندان و حکم در پی حکم، همواره محکوم به زندان است. اکنون ۱۰ سال است که او بدون یک روز مرخصی در زندان به سر میبرد.
مهندس شاندیز در طول این دوران به خاطر شکنجه و زندان و فشارهای روحی روانی بسیار، به بیماریهای گوناگون دچار شده است. قندخون (دیابت)، فشار خون و ناراحتی قلبیاش هرروز بیشتر میشود. علی رغم توصیه پزشکان بیمارستان ماهدشت کرج برای آنژیوگرافی متاسفانه مسئولین زندان از اعزام او به بیمارستان به خاطر هزینهی بالای بستری خودداری میکنند و او هر ماه و هر سال بیشتر و بیشتر لاغر و رنگ پریده و نحیف شد، تا اینکه این روزها از پلهها نیز به سختی بالا میرود.
آیا جامعه فرزندان دلسوز خود را به این زودی فراموش میکند؟!
