آقای عین اللهی، وزیر بهداشت: «تا شروع کار دولت سیزدهم تنها ۵ میلیون واکسن تزریق شده بود. واکسن وسیلهای برای کارهای سیاسی قرار گرفته بود تا مردم تحت فشار قرار بگیرند. اما اکنون ۱۸۰ میلیون دُز واکسن تامین شده و در ۴ ماه اخیر بیش از ۱۱۵ میلیون دُز واکسن تزریق شده است»
مواضع آقای عین اللهی، شاید بیش از همه در تاریخ، به شخصیت همنام خود، عین الدوله، صدراعظم مستبد مظفرالدین شاه شبیه باشد. همو که قبل از امضای فرمان مشروطیت، از مخالفان سرسخت و سرکوب کنندگان مشروطه بود و حتی در استبداد صغیر جانب محمدعلی شاه را گرفت، منتها زمانی که فهمید، استبداد به پایان کار خود رسیده و مشروطه سلطنتی گریز ناپذیر است، با تغییر موضع دو بار سمت نخست وزیری مشروطه را بر عهده گرفت.
آقای عین اللهی نیز که امروز در قالب وزیر بهداشت، با چرخش ۱۸۰ درجه ای واردات گسترده واکسن را برای خود مبنای افتخار و برتری نسبت به دولت سابق قلمداد می کند، همان فردی هست که در دی ماه ۹۹ در قالب پزشکان و اساتید دانشگاه، نامه ای را در مخالفت با ورود واکسن خارجی امضا کردند. همان کسی هستند که از جریانی پشتیبانی می کرد که به پای تولید واکسن داخلی، برکت، شش ماه تمام با کارشکنی، مانع دسترسی به واکسن خارجی شد و در نتیجه در آن مدت با پیک چهارم و پنجم کرونا هزاران نفر از هموطنان خود را از دست دادیم.
جناب وزیر بهداشت بایستی امروز نه در قالب طلبکار، بلکه در مقام پاسخ دهنده به مردم بابت آن تعلل و ممانعت پاسخگو باشند. ایشان حتما مطلع هستند قراردادها و توافقات خرید واکسن خارجی در دولت قبل منعقد شده بود و فقط این امکان زمانی حاصل شد که با آمدن دولت جدید، ممانعت ورود برداشته شد و ورود وسیع واکسن های خریداری شده، منجر به واکسیناسیون گسترده و در نتیجه بهبود شرایط شد.
از جانب دیگر، در آن برهه به دلیل نیاز شدید کشورها و تولید کم واکسن، بسیاری، از جمله روسیه، به تعهدات خارجی خود عمل نکرده و در فکر تامین مصرف داخلی بود. ولی با بالا رفتن امار واکسیناسیون کشورها و رسیدن واکسن های جدید و تولید بیشتر، مسلما مسیر صادرات بسیار هموارتر گردید. نشان به آن نشان که در دولت سابق واکسن اهدایی و رایگان کشورها به ایران بسیار ناچیز بود، ولی در شش ماهه دوم بسیار زیاد شد که خود گویای صحت این استدلال است.
در آخر، برای تداعی و فهم بهتر میزان منفعت طلبی جریانی که تا دیروز مقصر بود و امروز در قالب طلبکار و مدعی خود را نمود داده، به یک واقعه تاریخی دیگر مثال می زنم:
ناصرالدین شاه، طی قرار داد رژی، امتیاز بهره برداری از توتون و تنباکو را به تالبوت انگلیسی واگذار کرد. به دنبال اعتراضات مردمی و فتوای مراجع نجف و تحریم استفاده از آن، ناصرالدین شاه مجبور به عقب نشینی و لغو آن شد. قابل تامل اینکه در نامه ای که امین السلطان، صدراعظم شاه، به ایالت ها مبنی بر لغو آن صادر کرده، چنان از لطف، مرحمت و بزرگی ناصرالدین شاه یاد کرده و او را با القاب بزرگ می ستاید، که انگاره قهرمان بودن او برای مخاطب تداعی می شود. حال اینکه همان امتیاز دهنده و خطاکار دیروز مجبور به لغو شده است.
حال جریانی هم که تا دیروز مانع ورود واکسن بود و بعد از مدتی، بنا بر منفعت و فشار اجتماعی و مرگ و میر بالا، مجبور به لغو آن ممانعت شده، به جای جواب پس دادن، در حکم قهرمان خود را جلوه داده و بسان همان القاب شاه شهید، خود را می ستاید و بر دیگران فخر می فروشد!
