با تشدید بحرانهای مالی و نابسامانی اقتصادی در ایران، پدیدههایی همچون گورخوابی، کارتنخوابی و اتوبوسخوابی بروز بیشتری یافته است؛ پدیدههایی که همزمان با انکار و یا عدم رسیدگی، از مواردی مانند «کارتنخوابی» فراتر رفته و به معضلاتی مانند «نخالهخوابی» گسترش یافته است.
در روزهای اخیر فیلمها و تصاویری در شبکههایی اجتماعی انتشار یافته که در آنها، برخی از شهروندان به صورت انفرادی یا خانوادگی نزدیک محلهای نگهداری نخالههای ساختمانی یا پسماندهای شهری اقدام به سکونت کرده و در شرایط نامساعد بهداشتی و ناایمن زندگی میکنند.
این روزها «زور گرانیها» آنقدر زیاد شده که حتی برخی از شهروندان مجبور به اجاره سکونتگاههایی همچون پشتبام منازل، چادرهای مسافرتی و یا خوابیدن در خودروهای فرسوده برای کاستن از بخشی از هزینههای سنگین زندگی خود و یا خانواده هستند.
با بالارفتن قیمت خانه، افزایش نجومی اجارهبها و شتاب بالای تورم در جامعه، تهیه سرپناه و «جای خواب» از دغدغههای جدی این روزهای بسیاری از اقشار متوسط یا کم درآمد در ایران محسوب میشود، تا جایی که حتی برخی خانوادهها که پیشتر در خانهای اجارهای سکونت داشتهاند، این روزها روی آوردهاند به «اجاره اشتراکی خانه در تهران» و زندگی چند خانواده در یک واحد مسکونی.
۳۶ ساعت از انتشار تصاویر مردجوانی که با پسر نوجوانش در نخاله های ساختمانی در اصفهان سکونت داشت می گذرد و حدود ۱۲ نفر تماس گرفته اند تا به وی کمک کنند، ولی دریغ از یک تماس از سوی مسئولان تا حداقل محل دقیق نخاله خوابی وی را بدانند!!
پ. ن / تجربه نشان داده که راهکار مسئولین برای حل این معضل، جمع آوری نخاله هاست. همانطور که برای حل “اتوبوس خوابی” جمع کردن اتوبوس ها را دستور دادند!!
پاک کردن صورت مسئله بجای حل مسئله !!!
@Shbazneshasteganir
