انحصارگران عصر-حجری میخواهند خیابان را از معلمان بگیرند
شروع سال تحصیلی جدید با فراخوانهای پیدرپی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی همراە بود، طوری کە تا زمان نوشتن این سطور (٢٦م بهمن ماە ١٤٠٠) بیشتر از دە تحصن و تجمع در مدارس و خیابانهای سراسر کشور شکل گرفتە و معلمان بە کرات خیابانها، حیاط ادارات کل، ادارات آ وپ و صندوقهای بازنشستگی را محل خروش صدای عدالتخواهی خود کردند و بازتاب رسانەای وسیعی در سطح جهان پیدا کرد و مورد حمایت معلمان سایر کشورها قرار گرفت.
اگر بخواهیم بە پیشینە تسخیر خیابان توسط معلمان بپردازیم، لازم است بە شصت سال پیش و دهە چهل شمسی بر گردیم کە در آن زمان معلمان با تشکل یابی وسیع خود در روز ١٢ اردیبهشت خیابان را بە تسخیر خود در آوردند و مطالبات برحق و قانونی خود را در فضای سرکوب و خفقان آنروز فریاد زدند کە منجر بە جانباختن معلم فرزانە دکتر خانعلی شد و روز معلم بعدها بە نام ایشان نامگذاری گردید.
معلمان متشکل و سازمان یافتە آن زمان مرگ همکارشان آنها را از ادامە مبارزە دلسرد نکرد بلکە با شکوە هرچە بیشتر تحصن و تجع ادامە یافت تا اینکە دولت تسلیم خواستەهای معلمان شد و فردی از سندیکای معلمان بە وزارت رسید. باید گفت این پیروزی هنوز هم چراغ راە جنبش معلمان است.
سالهای آغازین انقلاب و جنگ هشت سالە سبب گردید کە جنبش معلمان فترەای در خاموشی بسر ببرد اما با پایان یافتن جنگ معلمان در اواخر دهە هفتاد دست بە تشکل یابی زدند و دوبارە تحت عنوان کانونها و انجمنهای صنفی فعالیت خود را آغاز کردند و دوبارە بە خیابان برگشتند.
هر چند کە این دورە با سرکوب شدید فعالین صنفی در میانە دهە هشتاد مواجە شد اما این سرکوبها بە یمن فضای مجازی مجالی نیافت و دوبارە معلمان جهت احقاق حقوق خود و دفاع از تحصیل رایگان، آموزش غیر ایدیولوژیک، معیشت و منزلت خود، آزادی همکاران زندانی خیابان و عرصە عمومی را محل ندای آزادی و عدالتخواهی خود کردند و بارها در خیابانها خروشیدند و خارج از حوزە اقتدار دولت بە نابرابریهای حاکم بر زندگی میلیونها انسان بانگ اعتراض برآوردند.
زیست مشترک معلمان و کارگران بستری ایجاد کرد کە این دو قشر مزدبگیر بیشتر در رنج هم شریک باشند و همین زمینە گفتگو و همدلی را بین آنها بیشتر کرد کە در بیانیەهای حمایتی کارگران از جنبش معلمان این امر کاملا مشهود است و این نوید بخش ارتباطی عمیقتر و گستردەتر در آیندەای نزدیک میدهد.
جنبش معلمان با درک اهمیت خیابان بعنوان عرصە عمومی خارج از اقتدار سیستم تنها بە بیان اعتراضات در خیابان بسندە نکردند، بلکە برای انتخابات مجمع عمومی خود- زمانی کە با مخالفت نهادهای ذیربط مواجە شدند- با رجوع بە اصل ٢٦ و٢٧ قانون اساسی وقعی بە قانون شکنان ننهادند و در خیابان و بر اساس مر قانون مجمع خود را برگزار کرند کە تجلی آن در ١٤ بهمن، بهمن تاریخ ساز در سنندج بود.
پای دیوار سنگی مسجد قبای بهاران سنندج در ١٤ بهمن وارد تاریخ جنبش معلمان گردید و برگ زرین دیگری بر فعالیت معلمان کردستان افزود آنگاە کە نە تنها سالن اجتماعات مسجد را از ما منع کردند کە حتی کنار در مسجد هم مانع شدند تا اینکە با فاصلەای پنجاە متری و در پای دیوار سنگی بنر انجمن صنفی معلمان کردستان نصب شد و انتخابات با شکوە هیات مدیرە انجمن صنفی معلمان کردستان شاخە سنندج و کلاترزان در دموکراتیک ترین شیوە خود و باز هم خارج از اقتدار سیستم و در عرصە عمومی و برای خیر عموم برگزار شد و معلمان آزادانە بر حقوق شهروندی خود مطابق قانون پای فشردند.
بازتاب این حرکت تاریخی جنبش حق طلبانه معلمان در سنندج همە فعالین صنفی کشور را بە وجد آورد و البتە از آنسوی هم انحصارگران و قانون شکنان را هم چنان شوکە کرد کە در حرکتی هماهنگ در رسانەهای عصر حجری خود این انتخابات با شکوە را حرکتی انتحاری و وابستە قلمداد کردند و با ادبیات نخ نما، پوسیدە و قرون وسطایی خود سعی بیهودە در امنیتی کردن فضا نمودند تا بە خیال خود بتوانند عرصە عمومی و خیابان را از معلمان بگیرند.
اینان در زیست جهان خود تنها گفتمان ارباب-رعیتی شنیدەاند و دریچە ذهن خود را بر حقوق بشر و حقوق شهروندی و عزت و کرامت انسانی و عدالتخواهی بستەاند، طبیعی است کە هارمونی صدای حقطلبی و کرامت انسانی گوشهایشان را میآزارد و چنین بر میآشوباندشان.
اما باید بدانند کە معلمان و مزد بگیران این همە تبعیض و ناعدالتی را برنخواهند تابید و از حقوق حقە خود کوتاە نخواهند آمد، ما فراوان تکثیر شدەایم و بە حقوق انسانی خود آگاهیم، اگر امروز ١٦نفر از همکاران ما در زندان هستند و دهها نفر زیر حکم و بازخواست قانون شکنان هستند، و…. مطمئن باشید خللی در عزم ما ایجاد نخواهد کرد و در ٣٠اُم بهمن و ٣وم اسفند دوبارە در خیابان خواهیم بود، چون خیابان مال ماست.
مجید کریمی- عضو هیات مدیرە انجمن صنفی معلمان کردستان(سنندج و کلاترزان)-٢٦م بهمن ماە ١٤٠٠
