اما نه برای «تهمت»، که نوبت رسوایی است
چند روز پس از یک فایل صوتی که حتی خبرگزاری سپاه هم صحت آن را تایید کرد و سندی بود بر ریخت و پاش میلیاردی و فساد مالی بدون ذرهای نظارت و پاسخگویی در سطوح بالای سپاه و نظام؛ امروز رهبر جمهوری اسلامی از متهمان نظامی دفاع کرد و گفت: «امروز نوبت سپاه است که به سپاه تهمت بزنند».
۱۲سال پیش در خطبه معروف ۲۹ خرداد ۸۸ هم گفته بود: «اینکه ما بیائیم به استناد گزارش فلان مرجع صهیونیستی، نظام را و کشور را متهم کنیم به فساد، این مطلقاً درست نیست». آن روز هم البته پای هیچ «مرجع صهیونیستی» در میان نبود و خامنهای از حضور و تاثیر کسی وحشت داشت که نسبت به فساد فراگیر در نظام هشدار میداد؛ این بار اما مشکل اینجاست که خود فرماندهان سپاه دارند با زبان خودشان از کاری که در غیاب نظارت و پاسخگویی با «خزانه» کرده و میکنند گپ میزنند.
و اما خزانه! میرحسین موسوی ۱۳خردادماه ۸۸ در آن مناظرهی معروف خطاب به احمدینژاد گفته بود: تعطیلی سازمان برنامه و بودجه و شورای پول و اعتبار «عملا بانکها را تبدیل به حیاط خلوت شما کرده. من میگویم این سیاست قجری است. مگر حکم قجری یا حاج میرزا آقا آغاسی چکار میکرده؟ یک خزانه داشته، دستش را میکرد توی این خزانه و به این و آن تخصیص میداده. آقا! شورای پول و اعتبار برای این است که بنده و شما را محدود بکند و نگذارد شما هر جور دلت خواست هزینه بکنید و نتیجه این بشود که دیوان محاسبات ما میگوید پولها گم شد یا به خزانه ریخته نشد. چند هزار تخلف شد».
خامنهای راست میگوید که امروز نوبت سپاه است؛ اما نه برای «تهمت»، که نوبت رسوایی سیستمی است که زیر عبای رهبری «دستش را میکرد توی این خزانه و به این و آن تخصیص میداده». نوبت اعتراف است به اینکه حصر و حبس کسانی که میخواستند این دستها را قطع کنند، در پوشاندن این رسوایی بیفایده بوده. امروز نوبت رسوایی سپاه است و نگرانی رهبری نه از نوبت تهمت به سپاه، که از نوبت رسوایی صاحبِ اصلی عبای فساد است.