بستن روزنه تنفس جامعه، مردم را عصبی و مسیر مقاومت مدنی را تغییر میدهد. این در حالی است که حکومت از این نمایش ضعف خود هیچ سودی نخواهد برد.
اینترنت فضایی است که جامعه در آن تنفس میکند و برخلاف آنچه حکمرانان تصور میکنند، این ابزار تابآوری مردم در برابر مشکلات را بیشتر میکند.
بهنظر میرسد آنهایی که مشاوره غلط به دولتمردان ما میدهند، دوستان نادانی هستند که خطرشان از دشمنان آگاه بیشتر است. تصمیمگیرانی که چنین تیشه به ریشه خود میزنند، از دو چیز غفلت کردهاند:
نکته اول اینکه، دنیای ارتباطات تنها متکی به چند پلتفرم اینترنتی نیست و حبس اطلاعات عملا ناممکن است. شبکههایی چون اینستاگرام، توئیتر یا تلگرام بهدلیل فضای باز و آشکار آن بهتر و راحتتر قابل نظارت، شناخت و کنترل است تا شبکههای پیچیدهتری که دیر یا زود جایگزین آنها خواهد شد.
جامعه ایران یک جامعه ژلهای و خودکنترل است و آنقدر انعطاف دارد که بهسرعت خود را با شرایط جدید تطبیق خواهد داد. آنچه باید موجب نگرانی مدیران جامعه باشد، ابزار و فناوری انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه شیوه و مراجع تولید اطلاعات است.
حکمرانهای جامعه ما بهجای مسدود کردن مراجع تولید اطلاعات ناراست و غلط، سعی در حذف صورت مساله یعنی ابزار انتقال آن را دارند.
خطر در اینترنت و شبکههای مجازی نیست. خطر در تولید روزافزون شبکههای مافیایی فساد، دروغ و ریاست؛ شبکههای مافیایی ناکارآمدی، تولید بیاعتمادی، خشونت و نفرت است.
نکته دوم این است که اینترنت ابراز کار، اشتغال و ثروتآفرینی است. اقتصاد میدانی مدتهاست که رقیب کارآمدی چون اینترنت پیدا کرده است و محدود کردن اینترنت یعنی محروم شدن از فضای کار و اشتغال، محروم شدن از تولید ثروت و افزودن به بیکاری و در یک کلام یعنی جنگ با خود و جامعه و این چیزی جز خودزنی و خودکشی اقتصادی و اجتماعی نیست.
این راه ناصواب نتایج زیانباری خواهد داشت و دیر یا زود اثر این حرکت نسنجیده با ظهور و بروز مسیرهای پیچیدهتر انتقال اطلاعات عریان خواهد شد…
کانال تلگرامی راهبرد
