با مقایسه رتبه بندی معلمان و فوق العاده خاص به این نتیجه می رسیم که رتبه بندی یک افزایش حقوق ناچیز با کلی پیش شرط و شرایط سخت گیرانه خواهد بود، متن زیر را تا آخر بخوانید و منتشر کنید.
سالهاست که در احکام کارگزینی کارمندان تعدادی از دستگاه های دولتی بند فوق العاده خاص وجود دارد و برخی دستگاه ها از جمله وزارت بهداشت و قوه قضائیه هم خواهان تسری فوق العاده خاص به کارمندان خود هستند که توسط مجلس در بودجه ۱۴۰۱ تصویب شد.
فوق العاده خاص متناسب با مدرک تحصیلی و بدون توجه به سابقه خدمت ضریب ۲ تا ۴ برای دو بند حق شغل و حق شاغل می باشد. یعنی کارمند مشمول این بند با مدرک لیسانس فوق العاده خاص با ضریب ۳ دارد (حتی اگر یک سال سابقه داشته باشد) به عبارتی در بند فوق العاده خاص خود ۳۰۰ درصد حق شغل و حق شاغل را دریافت می کند.
برای مدرک بالاتر به ضریب چهار یعنی ۴۰۰ درصد هم می رسد.
به فوق العاده خاص این کارمندان پرداختی های دیگری همچون رفاهیات، پرداخت های غیر مستمر، پاداش، اضافه کار، کارانه، مناسبت ها، بن های نقدی و غیر نقدی و دیگر موارد که به چند میلیون میرسد را اضافه کنید.
اما در رتبه بندی اگر فوق العاده شغل که امسال مبلغ ۶۸۵ هزار تومان است را کنار بگذاریم، معلمان ۴۵ تا ۹۰ درصدِ دو بند حق شغل و حق شاغل را میگیرند.
طبق متن قانون برای درصد های بالاتر از ۴۵درصد باید سالها صبر کنند مثلا برای ۷۵٪ باید حداقل ۱۵ سال و برای ۹۰٪ حداقل ۲۱ سال سابقه داشت و در کنار آن سایر پیش شرط ها و آیتم های مورد نیاز از جمله مدرک، ضمن خدمت، ارزیابی، پژوهش و… را هم باید ارائه کرد.
خلاصه:
فوق العاده خاص کارمندان مشمول:
بدون پیش نیاز و بدون سابقه ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصد حق شغل و شاغل
فوق العاده رتبه بندی معلمان:
با کلی پیش شرط، محدودیت مدرک و سابقه از ۴۵ تا ۹۰ درصد حق شغل و شاغل
این همه تبلیغ و هیاهو و انتظار ۱۰ ساله فقط برای درصدهای ناچیز؟
آیا دولت با علم به این موارد میخواهد نظام پرداخت عادلانه را تدوین و اجرایی کند؟
فقط برای معلمان پول نیست؟ فقط رتبه بندی تورم زا است؟
