پرستاری بعنوان بزرگترین گروه در نظام سلامت ، بیشترین خدمات بهداشتی درمانی را به مردم عزیز ارائه می نمایند و بعنوان موثرترین گروه در نظام سلامت نقش آفرینی می کنند.
سال گذشته سالی سخت و در ضمن تلخ برای پرستاری کشور بود؛ با استمرار پیک های پی در پی کرونا که باعث از دست دادن تعدادی از همکاران عزیزمان شدیم و ابتلای دوباره همکاران و از طرفی کمبود شدید نیرو، باعث فشار بی امان و شدید کار و خستگی مفرط در بین گروه های پرستاری شد.
به هر صورت به رغم ناملایمات فراوان و کمبود های مختلف، از جان مایه گذاشتند و خود را فدا کردند تا مردم کمتر آسیب ببیند. اما؛ آیا مسئولین هم به وظیفه خود عمل کردند؟
اهم مطالبات جامعه پرستاری کشور که شامل:
۱-اجرای واقعی قانون بر زمین مانده تعرفه گذاری خدمات پرستاری؛
۲-اجرای فوقالعاده خاص با ضریب ۳؛
۳-استخدام و تبدیل وضعیت کلیه نیروی ها پرستاری با قرارداد های موقت؛
۴-همسان سازی حقوق بازنشستگان پرستاری به رغم صدور احکام؛
۵- برخورداری گروه پرستاری از مزایای قانون مشاغل سخت و زیان آور؛
۶-اجرای کامل قانون ارتقا بهره وري برای تمام بخش های دولتی و غیر دولتی؛
۷-معافیت مالیاتی مثل سایر گروه ها می باشند.
آیا پرستاری مستحق اجرای خواسته های قانونی فوق نبوده است؟ آیا مسئولین ذیربط کفایت لازم را نداشته و یا عزم و اراده ای در بر آورده نمودن این مطالبات ، وجود نداشته است؟ نتیجه اینکه هیچ کدام از مطالبات به حق و قانونی فوقالذکر پرستاری به ثمر نرسید و طبق معمول در حد وعده و شعار باقی ماند!!
به هر صورت سالی بسیار سخت بر پرستاری گذشت. در آستانه سال نو، ضمن تبریک تغییر و تحول سال نو به تمامی همکاران عزیزم در سراسر کشور، در سال ۱۴۰۱ پرستاری اگر خواهان تغییر و تحقق مطالبات است، قطعا نیاز به تحول در بدنه پرستاری و خودمان داریم تا بتوانیم وضعیت را تغییر دهیم.
به امید فردایی بهتر برای پرستاری کشور
ارادتمندتان
محمد شریفی مقدم
دبیر کل خانه پرستار
