ضرورت ایستادگی برابر جریان عادی‌سازی کار کودکان؛ فرصت ایمن برای کودکان کار یا فراموشی مسئولیت؟

پاسخ شبکه یاری کودکان کار به مصاحبه انجمن مددکاران اجتماعی ایران با ایرنا مبنی بر ایجاد فرصت‌های کار ایمن برای کودکان کار

چرا به جای آنکه توان خود را معطوف به رهانیدن کودکان از چرخه کار کنیم، آنها را به سمت سیستمی سوق دهیم که نرخ بهره‌کشی در آن برای کودکان نسبت به بزرگسالان از تفاوت قابل توجهی برخوردار نیست.

ایده سوق دادن کودکان کار به سمت صنوف، بخصوص به شکلی که در مصاحبه مورد نظر از سوی ریاست محترم انجمن مددکاران اجتماعی ایران مطرح شده، بدون آنکه بخواهد هیچ وظیفه‌ای را برای دستگاه‌های دولتی برای خارج کردن کودکان از چرخه کار قائل شده باشد و بدون آنکه بخواهد هیچ دورنمایی درباره ضرورت حذف بنیادین ‌کار کودک پیش روی مخاطبین خود ترسیم‌ کند، تن به شرایط حاضر داده و نا امیدانه همه بار مسئولیت را متوجه مردم می‌داند و بدتر از آن به صنوف می‌سپارد.

بنابراین، این روش نه تنها نمی‌تواند به عنوان یک راهکار فراگیر نجات بخش کودکان گرفتار در چرخه کار باشد، بلکه به مثابه عقب‌نشینی از مطالبات کودکی مستتر در پیمان‌نامه حقوق کودک، قانون حمایت از کودکان و نوجوانان و نیز دیگر اسناد بالادستی مدافع حقوق کودکان در کشور است و پذیرش آن سبب تن‌دادن همه دغدغه‌مندان حقوق کودک در کشور به شرایطی است که هیچگونه راه نجاتی را برای پایان بخشیدن به بهره‌کشی از کودکان در کشور پیش روی خود نمی‌بیند.

https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN