روزنامه تایمز انگلستان مطلبی نوشته درباره اعلام آمادگی جمهوری اسلامی برای پذیرش توریست های انگلیسی در جزایر کیش و قشم طی ایام برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال در قطر و این پرسش را مطرح کرده که با توجه به ممنوعیت صرف الکل در جمهوری اسلامی و خطرات امنیتی قابل توجه از سوی حکومت ایران که توریست های بریتانیایی را تهدید می کند چرا این بریتانیایی ها باید ریسک رفتن به این کشور را قبول کنند؟
ده پانزده سال پیش سرهنگ قذافی به سرش زد که لیبی را تبدیل قطب گردشگری در منطقه دریای مدیترانه کند.حکومت لیبی ده ها میلیون دلار را صرف تبلیغات در رسانه های غربی کرد تا بلکه سیل توریست ها را به لیبی جلب کند.در کنفرانس مطبوعاتی که به همین مناسبت در پایتخت لیبی برگزار شده بود یک خبرنگار بریتانیایی بلند شد و از وزیر جهانگردی لیبی پرسید:”جناب وزیر با توجه به ممنوعیت الکل و دیگر محدودیت ها در لیبی چرا توقع دارید که کشورتان تبدیل به قطب گردشگری در منطقه مدیترانه شود؟” وزیر بیچاره که نمی دانست چه جوابی بدهد گفت:
“خب، شما باید توجه داشته باشید که همه ساله ده ها هزار یا بلکه صدها هزار نفر نوشیدن الکل را ترک می کنند. خب، ما در لیبی می توانیم پذیرای این افراد برای تعطیلاتشان باشیم.”خبرنگار دیگری قضیه ناامن بودن لیبی برای اتباع غربی را مطرح کرد که جناب وزیر پاسخ داد:”خب شما باید توجه داشته باشید که بسیاری از اتباع غربی اهل هیجان و ماجراجویی هستند و لیبی می تواند پذیرای همه این عزیزان باشد. ”
…حالا حکایت ماست.
