جامعه دیگر تحت تاثیر تبلیغات و پروپاگاندا نیست!
پیامِ اتفاقات” سیسمونی- گیت” و … این روزهای مملکت برای جامعه این است که گرگها بر سر قدرت به جان هم افتادهاند! آنهایی که هر جریانی خارج از الیگارشی حاکم را میدریدند امروز به گونهای چنگ و دندان به یکدیگر نشان میدهند که قربانیان فراوانی را در میانه میدان جنگشان میتوان تیکه و پاره دید.
برخی نیز در مقام دفاع از جریانهای سیاسی اینچنینی، مدعی هستند” نباید انقلابیون خودزنی کنند” شاید هم احساسشان این است صاحب اصلی این مملکت هستند اما هنوز متوجه نیستند صاحب اصلی این مُلک و سرزمین همه ایرانیان داخل و خارج با هر سلیقه و دیدگاه متفاوت هستند.
جریان مدعی انقلابی هنوز متوجه نیست آنان تنها یک فرقه و جریان سیاسی هستند که به واسطه تسهیلات ادبیات سخت قدرت، مدت زمانی بخشی از قدرت را در دست گرفته تا جولان دهند و به اصطلاح سرشان گرم باشد.
آنان هنوز نمیدانند ادبیات غالب زیر پوست مملکت در تناسب با سلیقه و عقایدشان نیست بر همین اساس یکدستی قدرت و یکپارچگی ظاهر و شعارهایشان تاریخ مصرف کوتاهی دارد بنابراین جوانمردانه یا ناجوانمردانه به جان هم افتاده و در حال دریدن هم هستند اکثریت ملت نیز فقط نظارهگر جنگ قدرت درون سازمانی آنان هستند و شاید بهتر است اینطور بیان شود جامعه امروز ایران متوجه شده که فقط موبایلهای اکثریت انقلابیون حامل تصاویر و پیامهای مذهبی و …است اما خود و عملکردشان دورتر از چنین پیامها و شعارهای موبایلی در حال حذف رقیب و کسب و حفظ قدرت هستند. متاسفانه ادبیات” خودزنی نکنیم” توهینی آشکار به ملت است چرا که معنی و مفهوم خودزنی نکنیم یعنی اینکه” هر خاک بر سری که اتفاق افتاد، باید روی آن را پوشاند” و سرسفره به خاطر یک پیاله ماست، نوشابه و مقداری پیاز و فلفل و نان نباید صدا را بلند کرد تا ملت متوجه شود!
اما غافل از این هستند که ملت به واسطه فناوری و تکنولوژی از روش و منش مملکتداری و حکمرانی مطلوبِ دهکده جهانی آگاه شده و به تعبیری تفاوت دوغ و دوشاب را میدانند. چه دعوا کنند یا نکنند اکثریت ملت متوجه معنی و مفهوم ادبیات سخت قدرت شده و نیز میدانند اگر طالبان را به رسمیت شناختهاند به دلیل ادبیات قدرت است اگر نمیتوانند به صورت آشکار از شیعیان افغانستان دفاع کنند یا اگر مجبور هستند از تجاوز روسیه به اوکراین حمایت کنند یا اگر نمیتوانند از مسلمانان اویغور چین دفاع کنند یا اگر هم نمیتوانند در موضوع برجام آزادانه اقدام و عمل کنند یا در موضوع سوریه، عراق، یمن و … انبوه گرفتاری خرد و کلان دارند و نمیتوانند فقط بر اساس منافع ملی ایران اقدام و عمل کنند به دلیل ادبیات سخت قدرت است.
جامعه امروز ایران به فهم درستی از ادبیات قدرت چه در زمینه سیاست داخلی و چه در موضوع سیاست خارجی رسیده است و دیگر تحت تاثیر تبلیغات، پروپاگاندا و شعارهای ریز و درشت حماسی و احساسی قرار نمیگیرد!
