مروری بر مهمترین تجمعات کارگری برگزارشده در فروردین ۱۴۰۱: بازنشستگان پیشتازند

به گزارش تارنمای داوطلب؛ برگزاری تجمعات اعتراضی گرچه به عنوان یکی از راه‌های پیگیری مطالبات صنفی در روند کنشگری مدنظر است؛ اما مرور روزمره خبرهای حوزه کارگری نشان می‌دهد که همزمان با تشدید بحران‌های اقتصادی، افزایش شکاف طبقاتی و کاهش سطح درآمدیِ طیف وسیعی از مزدبگیران، گستره برگزاری کنش‌های میدانی وسیع‌تر شده و به رویه‌ای ثابت در میان مطالبه‌گران تبدیل شده است. مروری بر همین خبرها که برخی از آنها در خبرگزاری‌های داخلی و برخی دیگر در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و مورد صحت‌سنجی قرار گرفته نشان می‌دهد که در نخستین ماه از بهار ۱۴۰۱، دهها تجمع صنفی از سوی کارگران (اعم از شاغل و بازنشسته) در بخش‌های مختلف خدماتی،کشاورزی، صنعتی، آموزشی و درمانی برگزار شده است. این تجمعات در حالی برگزار شد که هشدارها و مداخلات امنیتی، برگزاری چندین تجمع را به حالت تعلیق درآورد و یا از دستور کار برخی از گروهها از جمله اعضای کادر درمان خارج کرد. با این حال، بررسی‌های «داوطلب» نشان می‌دهد که با وجود تنوع و تکثرمطالبات مطرح شده، به طور کلی می‌توان مختصات مهمترین خواسته‌های گروههای معترض مزدبگیران را در چند بخش صورتبندی کرد:

• پرداخت معوقات مزدی، بیمه‌ای و تامین امنیت شغلی
• افزایش دستمزد و مستمری متناسب با معیشت برای شاغلان و بازنشستگان
• اجرای قانون و تبدیل وضعیت نیروهای فاقد قرارداد یا دارای قرارداد موقت
• رسیدگی به وضعیت کارخانه‌جات و سازمان‌های واگذار شده به بخش خصوصی
• پایان دادن به برخورد امنیتی و قضایی با فعالان صنفی

در عین حال بیشترین تجمعات صنفی یک ماهه اخیر را بازنشستگان تامین اجتماعی (با برگزاری تجمعات متوالی در روزهای یکشنبه)، نیروهای خدماتی(کارگران بخش‌های مختلف شهرداری) و نیروهای شرکتی و طرحی کادر درمان برگزار کردند.

مروری بر میزان پراکندگی و نواحی جغرافیایی تجمعات اعتراضی برگزار شده نیز نشان می‌دهد که عمده این تجمعات دور از مرکز(پایتخت)، در شهرستان‌ها و یا مراکز استان‌ها در محیط کار و یا مقابل نهادهای دولتی در جریان بوده است.

رکورد تجمعات سراسری برگزار شده در یک ماهه اخیر نیز در اختیار بازنشستگان تامین اجتماعی است. ضمن آنکه بازنشستگان مخابرات با برگزاری حداقل دو تجمع سراسری، در رده دوم قرار دارند.

ررسی تصاویر و گزارش‌های دریافتی در عین حال نشان می‌دهد که سطح مشارکت در تجمعات سراسری برگزار شده در یک ماه اخیر، نسبت به گذشته تغییر محسوسی نداشته است و همچنان درصد مشارکت‌کنندگان در کنش‌های میدانی، فاصله زیادی با جامعه آماری موردنظر دارد. برخی معتقدند خطر شیوع سویه‌های جدید کووید۱۹ و افزایش سرکوب تجمعات اعتراضی توسط نیروهای امنیتی از دلایل سطح پایین مشارکت است.

در ارتباط با سطح مطالبات نیز باید گفت که مطالبه پرداخت معوقات مزدی و افزایش سطح مستمری و دستمزد ، معمولا در ابتدای هر سال و پیش از اجرایی شدن و ابلاغ مصوبه افزایش مزد سالانه به عنوان جدی‌ترین مطالبه مزدبگیران مطرح می‌شود که به نوعی مطالبه‌ای مشترک در میان گروههای مختلف کارگری به خصوص کارگران پیمانی و قراردادموقت است که از مزد و مزایای متناسب با معیشت، امنیت و ثبات شغلی پایداری برخوردار نیستند. شدت گرفتن اعتراضات کارگری در میان کارگران پیمانی شهرداری‌ها و یا انتشار خبرهای غیررسمی در خصوص از سرگیری اعتصابات در میان کارگران پیمانی نفت و گاز، از نشانه‌های به تعویق افتادن مصوبه افزایش مزد در برخی کارگاه‌ها یا محیط‌های کار است.

در عین حال اغلب تجمعات یک ماه اخیر در فقدان نهادها و تشکل‌های صنفی و به صورت غیرسازماندهی شده از طریق هماهنگی در گروههای مجازی و شبکه‌های اجتماعی برگزار شده‌اند.

برای درک بهتر این نتایج، بهتر است به خبرهای منتشر شده از تجمعات یک ماه اخیر کارگران در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی نگاهی بیاندازیم. جدول زیر نشان می‌دهد که کدام گروهها، در چه روزهایی و به چه دلایلی تجمعات صنفی برگزار کرده‌اند.

برگرفته از سایت داوطلب