قابل یادآوریست که روز شنبه، ۲۷ فروردین ۱۴۰۱ رامین صفرنیا، وکیل رسول بداقی در توییتی اعلام کرد: «موکلش آقای رسول بداقی بابت اجتماع و تبانی به چهار سال حبس و به اتهام فعالیت تبلیغی به یک سال حبس محکوم شده. رسول بداقی همچنین به منع خروج از کشور و منع اقامت در تهران و تمام استانهای همجوار به مدت دو سال محکوم شده.» این حکم و احکامی از این نوع که حُکام شرع با تسبیهانداختن به سان هواسنج سیاسی برای راهبستن بر ادامهی مبارزهی معلمان و زنان و دانشجویان و بازنشستگان و کارگران میتراشند، راه به جایی نمیبرد. باید به سردمداران اطمینان داد که این شیوهی سرکوب در پاسخ به خواست تودهی مردم، به ویژه فرهنگیان در هیچ دورهای از تاریخ مشکلگشا نبوده. نباید منتظر بمانیم تا زندگی سپیده قلیان، زینب جلالیان، اسماعیل گرامی، هاشم خواستار، اسماعیل عبدی، علیرضا ثقفی و دیگرانی … که در زندان جان وسلامتیشان در خطر است و عمر با ارزششان در دست حکومت گروگان گرفته شده، به سرنوشت شاهرخ زمانی ها، محمد جراحی ها و بکتاش آبتینها و مهدی صالحی بدل شود.
این بیتوجهیها همواره در سطح جامعه و افکار عمومی جهان نتیجهی معکوس داده. حکومت نخواهند توانست جنبش فرهنگیان را که ریشه در ارادهی آگاهانه و آمیخته به دلیری یکمیلیونوهشتصدوپنجاههزار فرهنگی شاغل و بازنشسته داشته و دارد، در دل جنگ نابرابر اکثریت خاموش تودهی فقیر بهپاخاسته برای زمان طولانی با سرکوب بخشکاند.
صدای بهپاخاستگان ساکتشدنی نیست. فعالیت عمومی در همصدایی حول مسائل مشترک میتواند اینگونه احکام را پاره کند و صف مشترک شعار آزادی معلم زندانی و آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی را در کنار باطل اعلامداشتن برگهای احضار و باطل اعلامکردن احکام ضدانسانی صادرشده در دل بیشمار مطالبهی بیپاسخمانده را همچنان در دستور کار خود قرار دهد. این مجموعه تحرکات تنها و تنها با همفکری و سازمانیابی لازم و ضروری امکان متحققشدن و فعلیتیافتن دارد. به امید آنکه امسال شاید فعالیتهای همسو و متشکل در طرح و بیان مطالبات و اعتراضات گروههای گوناگون زحمتکشان در جامعه باشیم .
منبع : ماهنامه خط صلح
