نمیتوانید اوضاع مرزبانی را درست کنید وسروسامان دهید
بعضی وقتها که برای درمان یک مرض به پزشک مراجعه می کنیم، بعد از معاینه ها و آزمایش ها ، آن مرض پرده از مرض دیگر برمی دارد و معلوم می شود غیر از آن مرض، مرض دیگری هم داریم. حالا حکایت افزایش قیمت آرد است که معلوم می کند دچار مرض های دیگری هم هستیم.
برای توجیه گران کردن شگفت آور قیمت آرد ، موضوع جلوگیری از قاچاق آرد را مطرح می کنند. عذری می آورند بدتر از گناه که پرده از بحرانی دیگر کنار می زند.
می گویند تفاوت قیمت آرد در ایران و کشورهای همسایه باعث رونق قاچاق آرد می شود و آرد فراوانی از کشور قاچاق می گردد . این حرف یعنی فقط اقتصاد نیست که حساب و کتابش از دست رفته و در بیماری وخیم مزمن به سر می برد. قاچاقچیان آرد به راحتی در داخل آرد را از صاحبانش می خرند و آن را به بیرون از مرزها منتقل می کنند. یعنی دروازه ها گشوده اند و مرزها در برابر قاچاقچی ها حریم و حصاری ندارند.
معاون وزیر جهاد گفته است سالانه ۲۵۰ هزار تن آرد از کشور قاچاق شود به آن طرف مرزهای شرقی و غربی برود. این حجم از کالای قاچاق چیزی نیست که در جاساز حمل و نقل شود. طبعاً این مقدار آرد را با اسب و الاغ و شتر هم نمی شود جابجا کرد. اگر میانگین ظرفیت وسایل حمل از وانت تا کامیون و تریلی را ۱۰ تن حساب کنیم، برای قاچاق ۲۵۰ هزار تن آرد به خارج از مرزها ، سالانه ۲۵ هزار کامیون ۱۰ تن به کار قاچاق مشعولند و در جاده های کشور حرکت می کنند. می شود روزانه ۶۵ دستگاه کامیون که صاف صاف در جاده های کشور می روند و می آیند و آرد قاچاق می کنند. (بعضی هم از قاچاق دو میلیون تن آرد حرف می زنند. اگر این عدد درست باشد و این مقدار آرد قاچاق بشود یعنی سالانه ۲۰۰هزار و روزانه ۵۴۷ کامیون به حمل آرد قاچاق مشغولند. والله العالم)
حتماً قاچاقچی های آرد خیالشان آسوده است و امنیت دارند و با مانعی روبرو نمی شوند که اینطور راحت و آسوده از داخل کشور این حجم بالا آرد را می خرند، در جاده های داخلی تا مرز حمل می کنند و از مرز می گذرانند. معمولاً چنین جرائمی سازمان یافته اند و بدون حمایتهای مهم درونی نیستند.
مرز و مرزبانی معنای روشنی دارد. این چه مرزبانی است که درآن هرکه خواهد گو بیا و هرکه خواهد گو برو؟ نمی توانید اوضاع مرزبانی را درست کنید و سروسامان بدهید، بار سنگینش را به دوش مردمی می اندازید که باید سفره هاشان کم رنگ تر شود؟
