با فقیرتر کردنمان مطالباتمان فراموش نمیشوند، رادیکالتر میشوند
نان شیئی سیاسی در تاریخ است؛ چیزی پیوند خورده با انقلاب. نان چه در معنای نمادین و چه در اشاره به مدلولش، شیئی است که فقدانش دروازههای کنش را به روی گرسنگان میگشاید و میانجیای خودبسنده برای طغیان است، در واقع نبودنش سازنده ترس جمعی و نشانهایست از به آستانهرسیدن فرد و جامعه.
پیتر کروپتکین در ابتدای قرن ٢٠ مینویسد:«آنچه مردم بدان میاندیشند، تأمین نان برای همگان است…ما جستجوکنندگان آرمانشهر، در میان سخنان پرطمطراقی که همه جا پراکنده شده ناگزیریم از اندیشیدن به مسأله نان». تأمین نان نه فقط کف خواستههای انسان که آغاز بزرگترین اتحادهای جمعی بوده است./پیام اقتصاد
آب و هوا نداریم نان هم افزوده شد با فقیرتر کردنمان ، مطالباتمان فراموش نخواهد شد بلکه رادیکالتر خواهد شد! زندگیمان را جهنمی کردید!
