اگر منابع کشور را روی ظرفیت های تولیدی کشور سرمایه گذاری کنند ما هر روز می توانیم بسیاری ازین منابع را که الان پول میدهیم وارد می کنیم، در داخل کشور تولید کنیم. منتها اراده ای برای این کار وجود ندارد. برعکس اراده در خارج کردن ارز از کشور است چون خروج ارز به اسم واردات، بخشیاش در خارج می ماند و آن چیزی هم که وارد می شود به نفع و منافع ملی ما نیست.
این ارز متعلق به مردم ایران است و باید برای منافع مردم ایران خرج شود. فرض کنید قیمت ارز الان 25 هزار تومان است. سوال اینجا است که چه کسی این قیمت را تعیین کرده است و چرا؟ چرا قیمت ارز نباید ۱۰۰۰تومان باشد؟ چرا باید ۲۵هزار تومان یا ۳۰ هزار تومان باشد؟ بنابرین پرسش های متعددی وجود دارد که کسی هنوز به این ها پاسخ نداده و پاسخ هم نمی دهند. علتش نیز این است که ارز گران به نفع این الیگارشی حاکم در ایران است. آنها هستند که از این ارز به نفع منافع شخصی، خانوادگی و جریان سیاسی شان استفاده می کنند.
همه اینها حالی است که ارز ۴۲۰۰تومانی در ایران مخالفان و موافقان خود را هم در داخل دولت و هم در بین مردم دارد. و مناقشات بر سر حدف ارز ۴۲۰۰ تومانی در دولت رییسی همچنان ادامه دارد و تصمیم دولت هم در خصوص حذف کامل این ارز از کالاهای مثل دارو هنوز مشخص نیست.
کانال با اساتید اقتصاد
