همین روزها درخواست پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو بررسی و به اغلب احتمال پذیرفته خواهد شد. هیچ عاملی مانند سنگ اندازی کوچک ترکیه و یا تهدیدهای تند روسیه نمی تواند سدی در برابر گسترش شمالی و خاوری ناتو شود.
بیطرف ماندن این دو کشور برای استراتژی ملی روسیه ، از هر کشور دیگر در فضاهای پیرامونی روسیه حیاتی تر بوده است . بدین جهت که این دو بر شمالگان و مخصوصا بالتیک و بخش شمال تنگه های استراتژیک کاتگات و اسکارژاک (سوئد) چیره اند. بالتیک مهمترین مبدا و مدخل دریایی روسیه در همه ۶۵۰۰۰ کیلومتر مرزش بوده است. به همین دلیل طی بیش از ۱۰۰ ساله اخیر، بیطرفی این دو از سوی تزارها، اتحاد شوروی و فدراتیو روسیه مورد استقبال قرار گرفته بود. ولی بالاخره بازآرایی ژئواستراتژیک بازیگران (کشورها) فعال، پس از فروپاشی اتحاد شوروی ، این دو ملت را وادار به کنار نهادن بیطرفی تاریخی کرد.
زمان پیوستن به ناتو نیز بس داهیانه بود؛ زیرا امکان هر حرکت تعیین کننده ای در مخالفت با آن از روسیه سلب شده است. به این دلیل که کرملین در اوکراین سخت فرومانده و توانایی باز کردن جبهه دیگری را ندارد. این در حالی است که پیشتر هر گونه گسترش ناتو را به عنوان شکستن خطوط قرمزش خوانده بود. سرپوش گذاشتن بر این اولتیماتوم ، پرستیژ یا همان اقتدار روسیه را بیش از پیش خدشه دار خواهد ساخت.
به سخن دیگر پوتین هرگز توانایی رهبری همزمان جنگ در دو جبهه اسکاندیناوی و اوکراین را نخواهد داشت.هم چنین در میدان های سیاسی و اقتصادی هم، امکاناتی برای باز داشتن سوئد و فنلاند برای پیوستگی به ناتو ندارد. زیرا هیچ گونه نفوذ ژرف تعیین کننده ای بر این دو ملت نداشته است. ضمن این که فشار مسکو به هلسینکی و استکهلم، خطر رویارویی با جبهه متحد نوریک و اتحادیه اروپا را در بر خواهد داشت.
ناتو داهیانه با گشودن فوری جبهه ای تازه در حوزه نوریک برای روسیه، در عین حال می کوشد از تمرکز نظامی روسیه جلوگیری نماید. برای استراتژیست ها اخلال در اصل تمرکز و هدف، به معنای زوال رویکرد آفندی است.
کوتاه آن که به اغلب احتمال روسیه زیر رهبری ولادیمیر پوتین برای سالها و بلکه دهه ها در بطری جادویی در بسته فرو رفته و در درون و عقبه آسیایی سرگرم خواهد شد.
تلگرام نویسنده
