مردم برای علی خامنهای گوشت دم توپ هستند!
آقای خامنهای خودش را بیشتر «فرمانده» یک گروه چریکی و یا یک ارتش میبیند تا دولتمردی که دغدغه زندگی روزمره مردم را داشته باشد. این «نقش» البته در درون یک «جهان بینی» قرار دارد که سیاست را یکسره صحنه جدال خیر و شر میداند و خودش را فرمانده لشکر «خیر» برای رسیدن به «اهداف بزرگ آخرالزمانی» میبیند. بگذریم از تمامی ظلم و فساد و «شر»ی که نظام خودش دارد!
«مردم» در «نگاه» سیاسی و از منظر یک «فرمانده»، حاشیه و سرباز و عوام هستند. تنها خواص (آن هم از نوع با بصیرتش) هستند که این نگاه و نقش را میفهمند. بخش «معترضِ» مردم نسبت به حکومتِ این فرمانده پیر لجباز، اشرار و علفهای هرزی هستند که باید ریشهکن شوند.
در این چارچوب، فقر و فلاکت مردم و یا فجایعی مثل فروپاشی متروپل حاشیههای قابل صرف نظر کردن هستند. در پیام تسلیتی که افکار عمومی به آقای خامنهای «تحمیل» کرد، او پس از چهار روز خواهان رسیدگی «سریع» شده است!
این نوع نگاه به مردم را در فرماندهان سپاه دوران جنگ هم میدیدیم که از نیروی انسانی برای مین روبی استفاده میکردند. انسان به عنوان گوشت قربانی. مردم هم برای آقای خامنهای گوشت دم توپ برای آن اهداف بلند هستند!
ما در سپاه هم شاهد ساختن موشکهای نقطهزن هستیم و هم معرفی «درِ قابلمه» به عنوان ویروس یاب! برای بخش اول، که دغدغههای آقای خامنهای را پیگیری میکند؛ بودجههای بی حد وحصر اختصاص مییابد و نخبگان متخصص به کار گرفته میشود. (بگذریم از فسادهای اقتصادی همین بخش که بعدا روشن خواهد شد)
اما مدیریت مسائلی که با مشکلات مردم سرو کار دارد، یکسره دست «درِ قابلمه»ایهاست.
گفتگوی رضا علیجانی با بیبیسی
تلگرام نویسنده
