فروپاشی‌های نمادین، احسان عزیزی

مدیریت کلان و خرد کشور، متحجرانه ومرتجعانه است

فروپاشی ساختمان پلاسکو در بهمن ۱۳۹۶ و اکنون متروپل در آبادان نمادی از توسعه‌ی فرسوده و غیرعقلانی کشور است.

پلاسکو نمادی از مدرنیزاسیون نامتوازن و نیمه‌کاره‌ی دوران پهلوی بود که با انقلاب ۵۷ رخت بر بست و جایش را شکلی از توسعه‌ی غیرعقلانی گرفت که عاملان آن در بستری مبتنی بر روابط سنتی و مافیایی می‌خواهند کشور را به تظاهر مدرنیته و توسعه بزک کنند. پلاسکو نمادی از سرمایه و سرمایه‌گذرای و به معنای دقیق کلمه آنتروپرونرهایی دانست که با انقلاب از کشور رفتند یا دیگر نتوانستند به حیات خود ادامه دهند. نسلی که نه صرفاً به دلیل برخورداری‌ مادی‌اش بلکه با فراگیری دانش و تکنولوژی روز آن دوران انگیزه و توان‌مندی خود را برای تولید و ثروت و کارآفرینی به کار می‌گرفت. نسلی که رفت و هیچ‌گاه برنگشت، چه از خارج کشور و چه از داخل.

متروپل اما نمادی از تظاهر به توسعه توسط نسلی‌ست که حتی ثروتش را هم باد آورده. که هیچ دانش و تخصص و اخلاق و انگیزه‌ای با آنچه مهندس و سازنده و کارخانه‌دار و اساساً تکنوکرات لازم دارد را ندارد. چرا که اساساً در بستر اجتماعی، آموزشی، اقتصادی و حتی سیاسی بزرگ شده است که هیچ نسبتی با مفاهیمی چون «مدرنیته»، «توسعه»، «کارآفرینی» و غیره ندارد.

این فروپاشی نمادی از بی‌عرضگی چندین نسل است که صلاحیت و توانایی تولیت مساجد را هم ندارند، چه رسد مدیریت امور و سازندگی و آبادانی مملکت. اگر شمای خواننده نیز عضوی از این نسل هستید زبان تلخ نگارنده را بر وی ببخشایید و به خاطر جان انسان‌های بی‌گناهی که در چنین فجایعی جان خود را تقدیم بی‌لیاقتی فردی و نظام‌مند شما می‌کنند، برای یک بار هم که شده بپذیرید که راه را اشتباه رفتید. بروکراسی ناکارآمد، ساختارهای شهرسازی و معماری غیرعقلانی، انباشتی از ثروت که به صورت الیگارشی مدیریت و تخس می‌شود.

وقتی نگاه مدیریت کلان و خرد در کشور متحجرانه و مرتجعانه است، وقتی تصمیم‌گیرندگان مهمترین امور یک مملکت هنوز دغدغه‌ی این را دارند که زنان و دختران چگونه لباس می‌پوشند و غیره… چگونه می‌توان انتظار داشت که جامعه‌ای ایمن و آباد مبتنی بر عقلانیت و توسعه‌ی صنعتی داشت؟

عزیزان بروید خاطرات احمد خیامی را در «پیکان سرنوشت» بخوانید تا شاید این فروپاشی‌ها و اساساً این روزهایمان را بهتر درک کنید.

شاید بهتر باشد برای درک عمیق‌تر وضعیتی که در آن قرار داریم خوانشی تاریخی از فروپاشی‌های تاریخ معاصرمان داشته باشیم.

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»