آمریکا و سه کشور اروپایی عضو برجام فشار علیه ایران را افزایش دادهاند. آژانس بینالمللی انرژی اتمی با گزارش خود شرایط را برای اعمال این فشار فراهم کرده است. چه گزارش آژانس از نظر فنی درست باشد و چه نباشد، شرایط کنونی نوعی بازگشت به وضعیت قبل از برجام است.
ظاهرا تصمیمگیرندگان در ایران مصمم هستند راه گذشته را بپیمایند و مرغشان هم یک پا بیشتر ندارد که آنهم آتش زدن برجام و اعلام جشن غلبه بر استکبار است؛ حالا چه اهمیتی دارد که بار فشار و سختی آن روی دوش ملت باشد؟
اولویت برای مقامات ارشد ایرانی ادامه مبارزه و جنگ با “شیطان بزرگ” است؛ مگر اینکه او تسلیم شود! به این سیاست نه ایراد میتوان گرفت و نه نقد میتوان کرد؛ چون آنوقت متهم به خودباختگی و ارتجاع خواهی شد.
فقط و فقط میتوان پرسید که عزیزان معزز تصمیمگیرنده! آیا حق ما بعنوان شهروندانی که سپاهیلشکر “مبارزه با شیطان بزرگ” هستیم، این نیست که بدانیم مشکل کجاست و چرا بعد از این همه سال علاف شدن برای مذاکرات برجام به اینجا رسیدهایم؟
قطعا اگر مردم بهدرستی و با شفافیت پاسخ سوال خود را بگیرند، با آرامش و اطمینان از منافع حیاتی کشورشان دفاع میکنند. اما مردم و یا حداقل بخشی از مردم هنوز نمیدانند این بنبست و مشکل ما با کشورهای غربی سر منافعملی است یا منافع تحریم؟
اگر منافعملی است که نیاز به این همه رفتارهای ابهامآمیز ندارد. بیایید و شفاف مواضع خود را در گفتوگو با منتقدان و کارشناسان بیان کنید.
اما اینهمه کلیگویی و ابهام و توپوتشر و آسمانریسمانبافتنها نشان میدهد که یک جای کار میلنگد. انگار منافع چرب تحریم آنقدر برای عدهای مفید است که حاضر نیستند آن را رها کنند.
اگر آقایان بهدرستی و با شفافیت و رودررو با منتقدان مردم را توجیه نکنند؛ اینبار فشار تحریمی و ناتوانی بدنه مدیریت کشور اثراتی متفاوت و ویرانگر خواهد داشت.
البته، از روس و چین هم کاری برنمیآید. چون چین و روسیه برای منافع خود، مسیرهای دیگری را برگزیدهاند. ما تنها ماندهایم…
🌏 @TahlilZamane
