هانا آرنت فیلسوف و اندیشمند سیاسی در کتابی با عنوان آیشمن در اورشلیم به تفصیل پردهای از نمایش یک بازیگر یا مهره ای از حکومت نازیسم و فجایع قتل عام یهودیان و هولوکاست را کنار کشیده و پیام عبرتانگیزی از محتوای دادگاه آیشمن به تمامی مهرههایی که در انجام رفتارهای غیرانسانی و غیراخلاقی برای تحقق اهدافی بالاتر، خود را کارگزار و اجراکننده اوامر و بخشنامههای حاکمان و بالادستیها دانسته هشدار میدهد.
آنچه هانا آرنت در این کتاب به یادگار میگذارد و سیمایی که از آیشمن تصویر میکند فردی است که خود را در یک ابتذال برای توجیه اقدامات و عملکرد خود در زمان مسئولیتش پوشیده و جنایات خود را که منجر به کشتهشدن و به لجنکشیدن زندگی میلیونها انسان بیگناه بوده را وظیفه خود در اجرایی کردن بخشنامهها و فرامین حاکمان دانسته و عشق به نظام، وطنپرستی، دفاع از ایدئولوژی، تلاش برای تحقق رویاهای حکمرانی را چاشنی اقدامات خود کرده و تمامی این شرور و ظلم را با توجیههای وظیفهگرایی به ابتذال میکشاند.
عزل حسین طائب از ریاست اطلاعات سپاه بعنوان بمب خبری رسانههای داخلی و خارجی یاداور آیشمن در دادگاه اورشلیم بود. حاج حسین که یکشبه از عرش به فرش آمد با نگاهی اجمالی به نقدها و تحلیلها و اظهارنظرها نشان میدهد که چه تصویر و چهره مخوف و رعبآوری در میان منتقدین خود به یادگار گذاشته است.
شیخ طائب که بعد از این سقوط شاید بعدها در خلوت خود به دادگاهی چون اورشلیم برای آیشمن، به قضاوت رفتار خود بنشیند، کارنامهای که به پیدایش و ایجاد شرور و رنجها و دردهایی در تاریخ ایران منجر شد تا جایی که احمدینژاد از پروندهسازی و جفاهای حسین طائب لب به انتقاد و افشاگری گشود و بسیاری از زندانیان و کنشگران سیاسی حتی از آوردن نامش دست و دلشان میلرزید.
آیا حسین طائب در اورشلیمِ درون خود همچون آیشمن برای رهایی از عذاب وجدان، عملکرد خانمانسوزش برای برخی کنشگران و فعالین سیاسی در ایران، خود را فقط مجری و فرمانبردار فرادستانش میداند؟ یا با توجیه صدور انقلاب، آمریکاستیزی، مبارزه با اصلاحطلبان غربزده و انحراف، خیانت روشنفکران و دگراندیشان، تحقق آرمانهای انقلاب و این دست امور را چاشنی اقدامات خود نموده و با به ابتذال کشیدن شر و ظلمها به توجیه پروندهی پر ابهام خود میایستد؟
کانال تحکیم ملت
