پاسخی تکراری به سوالاتی همواره جدید! یاسر عرب

️هیچ پاسخی از سمت حاکمیت در میان نیست

ویدئوی منتشر شده از نوجوانان شیرازی که سبک پوشش ایشان طبق قانون، مطابق هنجار جامعه رسمی، و باب میل حاکمیت نیست واکنش بسیاری را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت‌.

بخش عمده‌ی این واکنش از طرف رسانه‌های افقی و شبکه های مجازی بود که به شکلی «واکنشی» بازنمایی این بخش از نوجوانان را در تقابل برساخت صدا و سیما از «نوجوانان ولایی» و با تایتل طعنه آمیز «سلام فرمانده» منعکس کردند.

بدیهی است واکنش دوباره حاکمیت هم تقابلی بوده و حذف صورت مسئله را برای انکار چنین قشری در دستور کار قرار دهد. رفتاری کاملاً قابل پیش‌بینی و تکراری که نتیجه آن (درطی چهار دهه پیشین) تقابل هر چه بیشتر مردم و نافرمانی هر چه گسترده‌تر جامعه مدنی و تعمیق شکاف بین حاکمیت و ملت است.
با این روند که طرفین تصمیم خود را بر حذف سلیقه و حضور یکدیگر گرفته‌اند مجالی برای به سامان رساندن امر اجتماعی پیدا نمی‌شود!

اما در اینجا فقط یک سوال را به عنوان پدری که خود نوجوانی دختر دارد، از حاکمیت می‌پرسم؛
شما در مبلمان شهری، در محیط‌های عمومی، در رسانه‌های رسمی، در صنعت سرگرمی، در تولید موسیقی، و … چه فضاها و امکانات و تولیداتی برای نوجوانان ایجاد کرده‌اید؟

در دین اسلام نیز اعطای حقوق مقدم بر خواست تکلیف است. شما به عنوان حاکمیت و به عنوان پدر اجتماع ابتدا باید حقوق این نوجوانان را (از کودکی) در نظر بگیرید و سپس از ایشان تکلیف بخواهید. خب شما کدام بستر رشد اجتماعی و فرهنگی، ارزش گذاری لازم برای تحصیل علم در جامعه، فضای مناسب جهت رشد خلاقیت، امکان پرورش استعدادها و به ظهور رساندن خلاقیت ها را (مخصوصا برای دختران) فراهم آورده‌اید که حال با برخورد قهری با ایشان مواجه شده و تکلیف می‌خواهید؟

شما برای هم نشینی شاد و تفریح این نوجوانان و اوقات فراغت ایشان و علاقه به پوشش متفاوت و سبک موسیقی متفاوت و حتی ترویج ورزش و یا تولیدات سینمایی و یا آموزش‌های مرتبط با پکیج بزرگ مهارت‌های زندگی چه برنامه‌ای داشتید؟ چه محیطی طراحی کردید؟ چه آموزه‌هایی ایجاد کردید؟ چه تعاملی داشتید؟ چه تولیداتی به ثمر رسانده‌اید؟ چه امکانی تأسیس کرده‌اید؟

️هیچ پاسخی از سمت حاکمیت در این خصوص در میان نیست. این را هم من میدانم و هم شما… پس بگذارید حرف نویی را با شما مخاطبان طرح نمایم!

مدتی پیش که فیلم دعوا و قمه کشی آن دختر خانم در اصفهان بیرون آمد به صلاح دیدم با کلیدواژه «طغیان» در حوزه نوجوانی پژوهشی میدانی داشته باشم. خب اطراف من به عنوان یک فرد مذهبی دخترانی چون «هلیا» حضور نداشته و اکثر نوجوانان در خانواده های متدین بودند. ایشان با شکل و شمایل و سبک لباس مذهبی در جامعه تردد داشتند. نتیجه‌ی جلسات من با آنها اما حیرت آور بود!

آنها گرچه هیچ وقت مثل «هلیا» گیسو بیرون نینداخته، فحاشی نکرده، و قمه نکشیده بودند اما از درون طغیانی به مراتب عمیق‌تر را تجربه می‌کردند.

شورشی بر علیه عدالت خدا، حکمت الهی، بی منطق پنداری دین اسلام و اساسا مخالفت با ذات هر دین و آیینی!
اینها درکنار افسردگی بسیار شدید، روابط خارج از چهارچوب دین، قانون، عقل و عرف به شکل همزمان! میل به خودکشی و حتی بعضاً متاسفانه میل به کشتن والدین!

اینها فرزندان خانواده های سوپر مذهبی و انقلابی بودند که من جرائت ندارم به شغل یا محل کار پدران ایشان، در اینجا کوچکترین اشاره‌ای کنم….

حقیر چنین ادعایی ندارم که همه نوجوانان ایرانی در وضعیت «ساختار شکنانه‌ای» زیست می‌کنند. اما خب با این واقعیات می‌خواهیم چه کنیم؟ چه کسی را میخواهیم دستگیر کنیم؟ چندتا نوجوانان دیگر را؟ مگر همین نوجوانان چند روز پیش در شبکه‌های اجتماعی خبر شلیک چندین گلوله از طرف مامور گشت ارشاد به یک عضو ملی پوش کشورمان را نشنیده‌اند؟ مگر کسی در ایران هست که خبر این فضاحت به گوشش نرسیده باشد؟ چطور پس اینگونه بی خیال بازهم هر آنطور صلاح میدانند لباس می‌پوشند و به خیابان میآیند؟

نتیجه اینکه به عنوان یک پژوهشگر و مستندساز اجتماعی عرض میکنم این نوجوانان که خبر برخورد با ایشان توسط فرمانداری شیراز اعلام شده است به نظر حقیر جزو نرمال ترین نوجوانان ایرانی هستند! (هر چند شخصاً سبک پوشش و مراودات ایشان را نمی‌پسندم)

آقای «ج.ا» برای شما هم به خلاصه ‌ترین شکل ممکن اشاره‌ای دارم؛
اینکه فرماندار شیراز افاضه فرموده‌اند «چنین حرکتی حتی پیش از اسلام سابقه ندارد!» نشانه‌ای دیگر برای از دست رفتن گفتمانی است که تا پیش از این به اسم «اسلام» می‌توانست برخوردهای تند خود را توجیه نماید. عاقل را اشاره‌ای کافی است! پس قدر این فضا که دختر و پسری (ولو با پوشش نامتعارف) دست یکدیگر را گرفته و مراودات ایشان به این شکل «دگر جنس‌خواهانه» و «طبیعی» است را بدان!

@yaser_arab57

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»