فضای سیاسی-اجتماعی کشور در یک شرایط بلاتکلیفی است
کلیت فضای سیاسی و اجتماعی کشور از نقطه نظر خارجی و داخلی در یک شرایط بلاتکلیفی به سر می برد. همین بلاتکلیفی و فرسایشی شدن روند امور، موجب سردرگمی و سوهان روان سیستم شده است.
️در حوزهٔ خارجی تجاوز نظامی روسیه به اوکراین و صف آرایی عریان غرب با مکانیزم های تحریمی -لجستیکی علیه پوتین،سمت و سوی رخدادهای بین المللی را مبهم کرده است. جمهوری اسلامی به وضوح در منگنهٔ حمایت، بی تفاوتی و گذر از بحران اوکراین گرفتار چالش شده است. فرجام مبهم این تجاوز مانع از صراحت رفتار می باشد.
️در این بین برجام مزید بر علت شده است.استخوانی در گلو که با قدرت، مقدرات کشور را در «چاه استراتژیک» فرو برد. چاهی که همه به فراخور شرایط شان از آن بر می دارند و نفع مستمرشان در حیات این چاه خواهد بود.
️جهت رخدادها و سمت و سوی رقابت های بین المللی برای شکل دهی و تثبیت نظم بین المللی جدید برجام را از هدفی ایده آل به وسیله ای برای چانه زنی و ایجاد موازنه تبدیل کرده است. نمونهٔ واضح آن، دبهٔ روسیه در آغاز تجاوز به اوکراین بود.
️با سفر مقامات ایرانی به روسیه و مجاب کردن روسیه به اجتناب از مانع تراشی؛ اتفاقات دیگری آن را به محاق برده است. از سویی علیرغم داشتن علم به خسران رو به تزاید فقدان برجام یا ساز و کاری مشابه آن از سوی زمامداران،اراده و مهارت لازم برای پر کردن این خلأ موجود نیست.
این سردرگمی و غلیان انواع مشکلات پیچیدهٔ داخلی موجب ناامیدی از رفع و رجوع معضلات خارجی و بستن کمربندها برای قبض داخلی شده است. ️مطابق معمول علل یابی فرعی پیشه شده است. به عبارتی سیستم ناتوان از حل و فصل چاه استراتژیک هسته ای، ماهر در از دست دادن فرصتهای بین المللی رو به کوتاه ترین و مضرترین راه حل ممکن آورده است؛ پاک کردن صورت مسئله! فشار برای انسداد فضا.
️این رفتار و برآمدن نتایج سیاست های اقتصادی غیر کارشناسی نشانی از میوههای حاکمیت یکدست در زمانی است که حداقل در یک جبهه با بن بست مواجه شده است. سیاستی که ناچارا دیر یا زود تصادمات نهایی را رقم خواهد زد. دیگر رقابتها جناحی-افقی و محاسبه شده نخواهند بود، اصطکاکها عمودی و هیجانی خواهند بود.
