علی خامنهای ملت را به گروگان گرفته است
مجموعه جملات مسئولان مختلف و اخبار گوناگون را کنار هم بگذاریم معنایش یک جمله روشن است: ما در یک قدمی سلاح اتمی هستیم. معنای غیرمستقیمش هم این است که ما از مذاکرات هستهای، با تاخیرها و کشدادنها و مانعتراشیهای مختلف، به عنوان پوششی برای رسیدن به همین هدف استفاده کردهایم.
اگر سخنان متعدد آقای خامنهای در باره سلاح اتمی را مرور کنیم به سه تعبیر میرسیم: «به کار گیری» سلاح اتمی حرام است- «ساختن و نگهداری» سلاح اتمی غیرضروری، پرضرر و پرخطر است- «آزمایش سلاح اتمی» خلاف دین ماست و فتوای ما هم همین است.
معنای این سه نکته این است که تدارک اجزاء سلاح اتمی اشکال دینی و شرعی ندارد ولی نباید آن را آزمایش کرد و به کار برد. البته در باره قسمت آخر نیز هر فتوایی (با انواعی از کلاههای شرعی) قابل تغییر است. (اخیرا یکی از نمایندگان مجلس گفت اگر دشمن گستاخی کند به طور جمعی از رهبر خواهیم خواست فتوایش را تغییر دهد!)
دورخیز ج.ا از ابتدا رسیدن به سلاح اتمی بوده است. وقتی ج.ا در مذاکرات منتهی به برجام امتیازات بسیاری داد ولی اصرار کرد حق غنیسازی اورانیوم ولو با غلظت خیلی پایین را داشته باشد، خیلی از ناظران سیاسی تصورشان این بود که این حاصل لجبازی آقای خامنهای و دلخوشکنکی برای اوست. اما آینده نشان داد که وی میخواست پایش را لای در بگذارد تا کامل بسته نشود. تا بعدا به همین نقطهای برسند که الان رسیدهاند.
هدف ج.ا از مذاکرات یکساله اخیر اساسا گرفتن امتیاز اقتصادی نیست چون الان زمان امتیازگیری اصلا دارد سپری میشود.
ج.ا رفتن تا یک قدمی سلاح اتمی را یک امتیاز امنیتی میداند و با نگاه اقتصادی به این پروسه نگاه نمیکند. نگاه حاکمان ایران به سلاح اتمی، قدیمی، جنگ سردی و حتی ماوراء الطبیعی است (گویی سلاح اتمی معجزه میکند!)
از هنگام تصویب به اصطلاح قانونِ «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها و صیانت از حقوق ملت» در مجلس، در دوران روحانی، روند دستیابی به این هدف از سوی مقامات بالای حکومت شتاب گرفت. مقامات غربی نیز اگر خبرنگارها از آنها سئوالی نپرسند اولویتشان اصلا مسئله مذاکرات هستهای نیست. همه حکومتها دنبال منافع ملیشان هستند و الآن حاضر نیستند قدم پر ریسکی فراتر از مذاکره بردارند. برای ج.ا اما اصلا منافع ملی مطرح نیست بلکه مصلحت نظام اولویت دارد. آنها نیز مصلحت حکومت را در رسیدن به قدم ماقبل آخرِ سلاح اتمی میدانند.
از این به بعد مردم ایران باید با دو نگرانی زندگی کنند: یکی نگرانی از تورم روزافزونِ اقتصاد مقاومتی و جنگ سیاسی و اقتصادی که آقای خامنه ای کشور و ملت را دچار کرده و دیگری هراس از اینکه نکند منازعه نظامی هم پیش بیاید.
آقای خامنهای ملت گروگان گرفته را هم به لحاظ مالی و هم به لحاظ جانی در خطر قرار داده است.
برگرفته از گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال
https://t.me/rezaalijani41
