خانم ژاله روح زاد همسر اسماعیل گرامی کارگر بازنشسته زندانی در نامه ای گلایه آمیز از عدم اعزام همسر بیمارش به بیمارستان، از مسئولین زندان اوین انتقاد کرد

اسماعیل گرامی کارگر بازنشسته را آزاد کنید

امروز ۱۶ماه از بازداشت همسرم(اسماعیل گرامی) می‌گذرد. او اکنون مبتلا به کرونا و در قرنطینه زندان اوین بسر می برد بدون حتی یک روز مرخصی! مگر یک کارگر بازنشسته چه میگوید و میخواهد جز حق و حقوق سی ساله خود در دوران بازنشستگی را!حقی که به خاطر آن باید ۴سال از عمر خود را بجای گذراندن در کنار خانواده و در آرامش و آسایش،در زندان و محروم از دیدار عزیزانش و نبود امکانات بهداشتی و تغذیه مناسب و کلکسیونی از بیماریهای ریز و درشت بجا مانده از دوران کار در کار خانه های مختلف سپری کند.

ایشان در اثر ابتلا به کرونا و تب بالا دچار تشنج شده است و برای اعزام به بیمارستان می‌خواستند به دست و پایش زنجیر بزنند (به کسی که بیمار است و دچار تشنج شده و اسمش راهم گذاشتند:طبق قانون) که قبول نمی کنند و به بند برمی گردانند. در این چند روز حتی دوباره برای اعزام به بیمارستان اقدامی نکرده اند.

تامین سلامتی زندانی برعهده زندان است و عواقب حال ایشان برعهده مسئولین امنیتی وزندان می باشد.

بخشی از سروده زنده یاد بکتاش آبتین
پرسید شغل؟
گفتم شاعرم
خندید و کفِ دستم را مُهر زد
روی برگه‌ی اعزام به بیمارستان
افسر نگهبان
شغل‌ام را«آزاد»نوشته بود
خندیدم
چگونه یک زندانی
میتواند شغلش آزاد باشد؟!