افزایش فشار و دستگیری فعالان صنفی گرچه در شرایط خفقان میتواند به عنوان تجدید قوا و بازیابی توان تشکیلاتی تلقی شود؛ اما در صورتی که استراتژی گذر از بحران پیشبینی نشده باشد، فشار ممکن است به بیانگیزگی بدنه صنفی معلمان و توقف کامل فعالیتهای تشکیلاتی منجر شود.
برای تدوین استراتژی مدیریت شرایط پرمخاطره، افزایش مشارکت و بازگشت فعالان صنفی به عرصه فعالیت تشکیلاتی، نکات زیر تعیین کننده است.
جریانی که تشکل صنفی را رهبری میکند باید:
۱- با تقسیم وظایف و آموزش بدنه، زمینه را برای ورود نیروهای جایگزین و کنشگران جوان آماده کند.
۲- بضاعت و ظرفیت افراد را در کنشگری درنظر بگیرد و انتظارات خود را بر پایه این ظرفیتها تنظیم کند.
۳- به کنشگرانی که هزینههای زیادی بابت کنشهای صنفی پرداخت کردهاند فرصت بازیابی و قدرتیابی دوباره بدهد.
۴- با افزایش حمایت و پشتیبانی از فعالانی که در حین فعالیت درگیر پروندهسازیها یا محکومیتهای قضایی شدهاند👈 از فشار روانی ناشی از برخوردهای امنیتی بر فعالان و همچنین بر بدنه بکاهد.
۵- برنامهای برای رسیدگی مادی و معنوی به خانواده فعال صنفی که در زندان به سر میبرد، داشته باشد.
علاوه بر نهاد صنفی که وظیفه تبیین استراتژی برای گذر از شرایط پرمخاطره در فعالیتهای تشکیلاتی را بر عهده دارد؛ خانواده و گروه همکاران نقش مهمی در بازیابی توان فعالیت کنشگران صنفی دارند.
@davtalaborg
