علی کریمی، بازیکن شاخص و شناخته شده سابق فوتبال که از جوانی برخلاف بسیاری به امورات مردم و کشورش حساس بوده و امروز هم در عرصه فضای مجازی بسیار فعال است، ایام محرم یک مطلب تکراری را با این مضمون بازنشر می کند: «میلیاردها دلار خرج می کنیم و نذری می دهیم، ولی در پایان… آرزوی شفای بیماری را داریم که برای نداشتن پول درمان می میرد»
طولی نمی کشد عده ای به جای پاسخ منطقی به این سوال، شروع به جارو جنجال و فحاشی که امر مرسوم این روزها به جای پاسخگویی شده، کرده و در یک فقره یک روحانی در مراسم عزاداری امام حسین ع با بدترین ادبیات علمی کریمی را می نوازد.
او با تاختن با بازیگران و سلبریتی جماعت، آن ها را به پول های بادوارده متهم و خواهان کمک به جای این دروغ پراکنی و توهین به ارزش ها می شود. جالب اینکه امروز رسول خادم، کشتی گیر محبوب و مردمی که همیشه در متن کمک رسانی به مناطق محروم، البته بدون دوربین و ژست مسئولان، است، با نشر مطلبی از کمک دو میلیارد تومانی دو سال پیش علی کریمی، بابت کمک به خرید تبلت دانش آموزان مناطق محروم خبر می دهد.
با توجه به این مقدمه، در جواب منتقدان علی کریمی، ذکر چند نکته ضروری هست که در ادامه به آن اشاره می کنیم:
۱. مطلب علی کریمی، در کل هیچ توهین و ضدیتی با مبانی و مناسک دینی و مذهبی نداشته و عملا بر این نکته تاکید دارد که بیاییم نذری دادن را هدفمند کنیم و پول آن را مستقیم برای افراد نیازمند، هزینه کنیم. روندی که چند سالی هست، در مورد قربانی گوسفند انجام و مردم هزینه آن را مستقیم به حساب موسسات خیریه واریز می کنند.
۲. این انتقاد از علی کریمی در شرایطی صورت می گیرد که اینروزها با افشاگری صورت گرفته، وزارت نفت اقدام به بذل و بخشش خارج از عرف و منطق برای ابنیه مذهبی کرده که مثلا در یک فقره برای تکمیل مسجد جمکران ۵۰ میلیارد تومان، برای هزینه ساخت ۷۰۰ خانه روحانی در استان فارس و حوزه علمیه کازرون و… تمام هزینه ها را متقبل شده است. عملی که دقیقا در خلاف جهت نقد علی کریمی، به جای هزینه برای مردم و نیازمندان واقعی که در مناطق محروم از مدرسه و آب آشامیدنی سالم بی بهره هستند، به الویت های بعدی و در جهت ظاهرآرایی اقدام شده است. مسأله ای که مخصوصا در مورد ساخت خانه روحانی، می تواند محل اعتراض آن آخوند تندخو باشد!
۳. در جواب نقد آن روحانی، متاسفانه علی کریمی هم با ادبیاتی تند از خجالت ایشان درآمده و البته پیشنهاد جالبی داده است؛ اینکه اگر بر عقیده خود راسخ هستید، قسمت پیام های خود را باز بگذارید تا واکنش مردم به هردو طرف را به ارزیابی بنشینیم و ببینم مردم کدام را درست می دادند. چیزی که با توجه به واکنش های صورت گرفته، از هم اکنون نتیجه آن مشخص است!
۴. درست است در بسیاری از کشورها، ورزشکاران مثل ایران خود را درگیر سیاست نکرده و در ورزش و حوزه تخصصی خود مشغول هستند، منتها در جواب انتقاد چرایی ورود همه ایرانیان به عرصه سیاست بایستی گفت: اولا این سیاست هست که به زور در امورات همه ایرانیان وارد شده و همین الان بلاتکلیفی۸۰ میلیون ایرانی از امضا یا رد برجام، برای خرید و فروش حتی یک ریش تراش، نشان از تاثیر سیاست دارد. دوم اینکه اتفاقا بسیاری از افرادی که باید در امر مذهب و دین باشند، خود همواره مجالس مذهبی را فرصتی برای گرایشات حزبی و جناحی تبدیل و این دخالت امر سیاست در زندگی مردم را به یک رویه و الگو تبدیل کرده اند!
۵. در آخر بایستی تاکید کرد، برخی دوست ندارند عده ای خارج از مشی و چارچوب مدنظر برجسته شوند. مگر اینکه این برجستگی به قول جناب فروغی در مدار ایشان باشد. حال امروز ورزشکارانی چون حسین رضا زاده، علیرضا دبیر، آرش میراسماعیلی و… که به آغوش قدرت غلتیدند و در مدار آقایان بودند، با وجود آن قهرمانی ها، کجای دل مردم جا دارند؟ این افراد را با امثال مرحوم ناصر حجازی، وریا غفوری، علی دایی، علی کریمی و… مقایسه کنید تا بهتر درک کنید مردم کدام را پسندیده و سمت کدام یک ایستاده و نهایت چرایی این جنجال و حملات برخی مسئولان به این ورزشکاران مستقل و مردمی را دریابید!
کانال تحلیل زمانه
