ستادها و قرارگاه‌هایی برای هیچ! محمدجواد اکبرین

نقابی تازه بر فروپاشی حکومتی که حاضر است هزار ستادِ تنفس مصنوعی راه‌اندازی کند

ویدئوهای زورگیری در شهرها هر روز منتشر می‌شود. کاربران شبکه‌های اجتماعی از این حجم ناامنی، ابراز وحشت و نفرت می‌کنند. خبر به گوش قوه قضائیه می‌رسد. «معاون سیاسی قوه قضاییه» سرانجام واکنش نشان می‌دهد و تشکیل «ستاد برخورد با سرقت و جرایم خشن» را اعلام می‌کند.
اظهار نظر «معاون سیاسی» یعنی موضوع از نظر «سیاسی» ارزش دارد؛ چون تبدیل به «خبر» شده است؛ وگرنه تا وقتی ناامنی تبدیل به خبر و توییت و عکس نشود کک‌شان نمی‌گزد. معاون سیاسی می‌گوید «در نشست شورای عالی قضایی کشور تصویب شد تا ستادی در مقوله برخورد با سرقت و جرایم خشن تشکیل شود. با تشکیل این ستاد، سارقان حرفه‌ای شناسایی و با آن‌ها برخورد خواهد شد». (باشگاه خبرنگاران)
سیزدهم اسفندماه ۱۴۰۰ وقتی اخبار فقر مطلق در رسانه‌ها پررنگ شد ابراهیم رئیسی از «تشکیل شورای عالی جهاد برای مبارزه با فقر مطلق» خبر داد. ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ وزیر جهاد کشاورزی از تشکیل «قرارگاه امنیت غذایی» حرف زد. اول خرداد ۱۴۰۱ وزیر بهداشت از «قرارگاه جوانی جمعیت» رونمایی کرد و گفت قرار است «تمام وزارتخانه‌ها قرارگاه جوانی جمعیت را تشکیل دهند». (ایسنا)
‌‌پیش از اینها قرارگاه ساماندهی مرغ، قرارگاه عفاف و حجاب، قرارگاه جهاد تبیین، قرارگاه «۱۷ ربیع» برای کنترل قیمت‌ها، قرارگاه مبارزه با کرونا و انبوه ستادها وشوراها و قرارگاه‌هایی دیگر مثل قارچ رویید و بودجه گرفت؛ مردم اما روزبه‌روز فقیرتر و ناامیدتر شدند.

وقتی از فساد سیستماتیک حرف می‌زنیم یعنی همین! اینهمه وزارتخانه با انواع و اقسام قرارگاه‌ها و ستادها فقط از بیت‌المال می‌خورند و هیچ خروجی محسوس و مشخصی ندارند.

هر ستاد و قرارگاه، پوششی نو بر ناکارآمدی کهنه است و نقابی تازه بر فروپاشی حکومتی که حاضر است هزار ستادِ تنفس مصنوعی راه‌اندازی کند اما یکبار بر ناتوانی و جهل و فساد نهادینه‌اش اعتراف و چاره‌جویی نکند.