هنگامی که ما بی هدف در یک خیابان به طول تقریبی یک کیلومتر تجمع می کنیم اگر فرض کنیم پانصد متر خیابان در اختیار مبارزان، و دویست متر هم فاصله با نیروهای سرکوبگر و سیصد متر باقی مانده در اختیار فرماندهان مزدور قرار میگیرد تا نیروها را به آرایش دلخواه در آورند و نه محدودیت مساحتی دارند نه ترس از نفوذ به مکان بنابراین به راحتی در خط اول نیروهای پیاده، پشت سر موتور سوران و سپس ماشین های آبپاش و…. را می چینند و در هر زمان که نیاز باشد استفاده میکنند دقیقا مانند شطرنج بازی که مهرههایش در صفحه بازی پخش هستند و از هر جایی بخواهد استفاده می کند اما اگر ما در مقابل مکان سیاسی تجمع کنیم مهمترین هدف آنها می شود جلوگیری از نفوذ مردم به آن ساختمان بنابراین مجبور می شوند نیروها را در مقابل یا بسته به مساحت بنا دور تا دور آن به حالت زنجیر بچینند و نهایتا بتوانند این نیروها را دو لایه کنند.
مابقی نیروها و تجهیزات عملا قابلیت چینش ندارد زیرا مردم در مقابل ساختمان هستند و پشت نیروها نیز خود ساختمان است پس نمیتوانند کامل طرح چینش را اجرا کنند باز هم مانند شطرنج اما این بار تمام مهره ها در یک گوشه جمع هستند و عملا زمین بازی در اختیار ندارند!
یک کلام: این از هم پاشیدگی نیروها به دلیل عدم چینش مناسب بزرگترین دغدغه فرماندهان مزدور است و از طرفی هم صدور دستور سرکوب مردم به مانند آنچه در خیابانها روی میدهد نخواهد بود چون این یک مقدار چینش هم از بین خواهد رفت و تسخیر مکان سریعتر روی خواهد داد بنابراین صدور فرمان توسط فرمانده سرکوبگر میدان درگیری بسیار پر ریسک خواهد بود!
کانال سرخط
