برای همبستگی ملی دست در دست هم نهیم
وقت آن رسیده که از خود بپرسیم وظیفه من! وظیفه ما! در قبال این همه جوان در مقابل این همه جان های عزیز، در مقابل این خیزش بزرگ، در مقابل این نسلی که جان بر سر دست نهاده و می خواهد آینده روشن خود را که دیر گاهی است توسط رژیمی خودکامه، متحجر و جنایت کار به یغما رفته است رقم زند! چیست؟
چگونه می خواهیم نقش خود را بعنوان کسانی که سال ها برای رسیدن این لحظه بزرگ روز شماری کرده ایم ایفا نماییم؟ آیا صرفا به تحسین کردن این همه شهامت و از جان گذشتگی ملتمان بسنده خواهیم کرد؟ با شوق ونگرانی نظارهگر قهرمانی این نسل خواهیم بود ؟یا این که هر لحظه از خود سوال خواهیم کرد چه کار می توانم و یا می توانیم در قبال این همه جانبازی انجام دهیم؟
ما در امنیتیم! امنیت جانی و مالی. ما حضوری در میدان واقعی این مبارزه جانانه و سهمگین نداریم. اما می توانیم نقش خود را تا هر اندازه که در توان داریم ایفا کنیم. وقت آن رسیده که منیت های شخصی،تعصب های گروهی ،تفکرات انتزاعی، رفتار های خود محور را کنار بگذاریم و با تمامی توان خود بدنبال راه حل های، منطقی و قابل حصولی که لازمه جواب گوئی ما در این لحظات تاریخی نسبت به جنبش آزادی خواهی است! باشیم.
راه حلهایی بدور از اما و اگرهایی که سالهاست در برابر هر اقدام عملی، هر نزدیکی برای یک کار مشترک گروه می گذاریم. آن آینده ای که مرتب از آن سخن می گفتیم حال در میدان است. چه می خواهی در این میدان انجام دهی؟ دلیل این همه تعلل در لحظه ای که باید سراپا شور باشیم چیست؟
آیا نمی توانیم مانند آن مبارزان میدان که مرتب در جستجوی راه برای تداوم بخشیدن به مبارزه هستند! و بدون سوال از این که که هستی؟ چگونه فکر می کنی؟ تعلق خاطرت به کیست؟ دست در دست هم نهاده در یک همبستگی ملی مقابل دشمن مشترک مبارزه می کنند ما نیز اگر شده برای حداقل همین لحظات سرنوشت ساز کنونی بدون هیچ سوالی که متاسفانه مریضی کهنه ماست! دست در دست هم بگذاریم و هر چه در توان داریم در طبق اخلاص قرار دهیم و کاری مشترک در راستای حمایت از مبارزان داخل انجام دهیم؟
تشکل های خود را بیک تشکل فراگیر به یک وفاق ملی برای جوابگویی این لحظه تاریخی تبدیل کنیم ! درجات و سردوشی های گروهی را از شانه های خود بکنیم. در فکر جایگاه خود نباشیم. جایگاه خود را با تلاش شبانه روزی خود با حجم کار، مسئولیت بر عهده گرفته و نقشی که در وحدت بخشی به یک وفاق و اتحاد ملی در قبال این جنبش انجام میدهیم تعریف کنیم! تشکلی ملی را شکل دهیم!
میدان مبارزه ما همین جاست میدانی که می تواند یاری رسان به جنش داخل کشور باشد!هریک با توانائی خود در یک همبستگی ملهم از انجام وظیفه و تعهد در قبال فرزندان خود در ایران تلاش کنیم. چنین تشکل امید بخش و اعتماد آفرین می تواند کمیته ای مالی برای یاری رساندن به هزاران جوان که با دست و جیب خالی وظیفه عظیم مبارزه در میدان را انجام می دهند تشکیل دهد. تا هرکس هر میزان که می تواند به این صندوق واریز نماید و از طریق افرادی مطمئن بدست مبارزان داخل رسانده شود.
این تشکل می تواند در سطح وسیع به یاران قدیمی که در ایران هستند مراجعه نموده و از طریق آنان کانال ارتباطی منظم با فعالان جنبش داخل را برقرار سازد. کمیته ای برای تصمیم گیری مشترک و تقسیم وظایف تشکیل دهد! کمیته ای مشکل از افراد مورد وثوق خالی از تمنای مقام و تاثیر گذار. افرادی خوشنام بدون تعصب های گروهی !افرادی که تمام وجودشان، فکرشان متوجه یاری رساندن به جنبش باشد. افرادی مورد قبول که حرف و عملشان یکی بوده و قادر به سازمان دهی چنین کار سترگی باشند.
کمیته ای که بتواند ظرفیت های موجود در خارج از کشور را شناسائی در خدمت به توانمند ساختن هم تشکل خارج وهم داخل بکار گیرد. خارج کشور با حضور صدها هزار ایرانی فعال در صحنه اجتماعی کشورهایی که مقیم آن هستند. یک امکان بزرگ مالی! یک امکان بزرگ برای رساندن پیام آزادی خواهی مبارزان داخل کشور بگوش مردم کشور های خود ،به محافل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی می باشد. تلاش برای ارتباط با این حجم بزرگ ایرانیان که امروز قریب به اتفاق آنان با نگرانی وامید تحولات داخل کشور را دنبال می کنند و جلب اعتماد آنان برای یاری رساندن به جنبش داخل کشور از مهمترین وظایف این تشکل ملی است!
ادامه دارد
