استراتژی‌های سرکوب روانی معترضان هنگام دامنه‌دار شدن اعتراضات در چه شکل‌هایی بروز پیدا می‌کند؟

با ادامه تظاهرات، هنگامی که تظاهرکنندگان حضور و خواست خود را با شیوه‌ای منسجم در جامعه مطرح کرده‌اند ، سرکوبگران عمدتا به دروغ روی می‌آورند تا در انسجام و ارتباط آسان جمعیت فعال خواستار تغییر و منتظران کمترفعال خلل وارد کنند.

در این شرایط:

سرکوبگر در نقش قربانی، دلسوز یا پنددهنده تلاش می‌کند به شایعات دامن بزند. باور پذیر بودن دروغ‌ها هنوز در اولویت نیست،بلکه پیام‌ها و چهره‌های متناقض تلاش می‌کنند هماهنگی کانونی و تمرکز مردم را در تمدید تظاهرات به هم بزنند.

نمایندگان سرکوب تلاش می‌کندکه با قطع ارتباط میان اجزای خودجوش یک جنبش (مثلا قطع اینترنت، ایجاد بدبینی نسبت به افراد فعال یا مسخره کردن فعالان، میان مردم فعلا فاصله بیندازد.

سرکوبگران نماینده قدرت رسمی تلاش می‌کنند نشان بدهد که تغییر نشدنی‌ست یا هزینه آناز عهده مردم خارج است.

نمایندگان سرکوب تلاش می‌کنند مردم را قانع کنند که حتی در صورت رسیدن به هدف‌شان در کیفیت زندگی آنان تغییری حاصل نخواهد شد.

تشخیص پتانسیل‌های تازه، اوج گرفتن ساخت پیام‌هایی چند وجهی، از روی تفکر و خلاقانه و به ویژه با درون‌مایه طنز برای برملا کردن دروغ یا خسته کردن فیزیکی یا روانی سرکوبگران می‌تواند تعیین‌کننده باشد.

توضیح تصاویر: مجموعه عکس‌های دی ماه ۹۸ که نشان می‌دهد چگونه جنبش‌ها به یکدیگر مرتبطند و طبیعتا وارد فاز جدیدتری می‌شوند.

کانال داوطلب