آقایان! خانمها! تصمیمگیران و مسئولان دانشگاه الزهرا! باور کنید که بر سر شاخ، بُن میبرید.
امروز خبردار شدیم که جمع زیادی از همدانشگاهیهایمان، بدون برگزاری کمیتهی انضباطی و بدون بررسی منصفانه، به بهانهی شرکت در اعتراض، به مدت یک ماه ممنوعالورود و از حق تحصیل تعلیق شدهاند. بهراستی این همه تدبیر و کاردانی را چگونه قدر بدانیم؟! نه خواستههایمان را برآورده میکنید، نه تلاشی در این راه میکنید، و نه توان گفتوگو با دانشجو را دارید. امکان امیدی به ماحصل کارهایتان نیست.
نخست آنکه، اعتراض حق دانشجو است، حق هر انسان دارای حیات است؛ دوم اینکه، اثبات حضور دانشجویان در اعتراض (اگر آن را خطا فرض کنیم.) احتیاج به شورإ و کمیتهی اخلاقی و انضباطی دارد و مورد به مورد باید بررسی شود.
دست بردارید از این رفتارهای هیئتی و قبیلهای، فلهای توبیخ کردن برای دههی هفتاد بود که نتیجهاش شد کوی دانشگاه! با این تصمیم منتظر چنین نتیجهای هستید؟! این دانشجویان اغلبشان ساکن تهران نیستند، چنین تصمیمی حتی زندگی روزانهی آنها را مختل میکند و فقط در تحصیل و آموزششان خلل وارد نمیکند. به اینها فکر کردهاید؟
ما دانشجویان هیچگاه چنین ظلمی را نادیده نخواهیم گرفت. این بیانیه قدم نخست برای حل مشکل است. به حراست و ریاست دانشگاه هشدار میدهیم که اگر تعلیق دانشجوها را متوقف نکنند، راهی جز صدور بیانیه را در پیش میگیریم. در هیچ کلاسی شرکت نمیکنیم، فضای دانشگاه را ثانیهای آرام نمیگذاریم، و مطمئن باشید که لحظهای روی آرامش به خود نخواهید دید. دلیل این خشم را در تصمیمهای خود بجویید.
از تمام دانشجویان دانشکدههای الزهرا میخواهیم تا به این تصمیم دانشگاه، به این لجبازی کودکانه، واکنش نشان دهند، سکوت امروز هرکدام از ما، دستدرازی و وقاحت مسئولان را در پی خواهد داشت. امروز سکوت کنید، فردا برای تعلیق خودتان به ناچار فریاد خواهید زد.
در آخر امیدواریم تا اساتید که همیشه همراه دانشجویان بودهاند در این ماجرا نیز کنار ما بایستند و همانطور که انتظار میرود، وظیفهی اخلاقی و انسانی خود را بهجا بیاورند.
زن، زندگی، آزادی
