بیانیه جمعی از دانشجویان مهندسی دانشگاه شیراز

در بیش از یک ماه گذشته مردم شجاع ایران در جهت احقاق حق خود و اعتراض به وضعیت موجود قیام کرده‌اند.

دانشجویان دانشگاه شیراز نیز مانند دانشجویان تمام دانشگاه‌های کشور، همگام با مردم خود به پاخواسته و در محیط دانشگاه به اعتراض پرداخته‌اند. اما در این مدت، حراست دانشگاه شیراز به روش‌های مختلف سعی در ایجاد ارعاب، خفقان،خاموشی و پادگان سازی فضای دانشگاه داشته‌است. اقداماتی از جمله احضار تلفنی دانشجویان و خانواده‌های ایشان و تهدید آنها به اخراج، تعلیق و حتی تحویل دادن دانشجویان به سازمان‌های امنیتی.

حراست دانشگاه در آخرین اقدام خود در دو سه روز گذشته تعداد زیادی از دانشجویان را بصورت غیر قانونی ممنوع الورود و تعلیق کرده‌است. این یعنی محروم کردن دانشجویان از حق مسلم آن‌ها که حضور در محیط دانشگاه و استفاده از فضای علمی و امکانات رفاهی می‌باشد.

این اقدامات امنیتی و غیرقانونی مسئولین دانشگاه و تلاش ایشان برای خاموش کردن فریاد دادخواهی و آزادی‌طلبی دانشجویان، نه تنها موجب خاموشی ما نخواهد شد، بلکه آتش خشم ما را شعله‌ور تر و عزم ما را در این راه، جزم‌تر خواهد کرد.

لذا ما دانشجویان مهندسی دانشگاه شیراز در جهت حمایت تمام قد خود از هم‌دانشگاهی‌ها، هم‌رشته‌ای‌ ها، دوستان و هم‌رزمان خود فردا سشنبه ۱۰ آبان از ساعت ۷:۳۰ در ساختمان کلاس‌های دانشکده‌ی مهندسی ۱ تحصن کرده و تا زمان بازگشتن دوستانمان به کلاس‌های درس و صدور تعهد کتبی از سوی حراست دانشگاه مبنی بر عدم تکرار اقداماتی این چنین، در هیچ یک از کلاس‌های خود شرکت نخواهیم کرد تا این پیام به عاملان این اقدام ها برسد که ما را سر باز ایستادن نیست.
ما امیدی به بهبود وضعیت مملکت نمی‌بینیم. هر روز شاهد کشتار و سرکوب هم‌میهنانمان در نقاط مختلف کشور هستیم. در یکی از بهترین دانشگاه‌های کشور تحصیل می‌کنیم اما هیچ دورنمای روشنی برای آینده‌ی خود نمی‌بینیم. آنچه از ما دزدیده شده‌است؛ عمر و آزادی و جوانی ماست. این تعلیق ها و ترساندن‌ها چیزی نیست که اراده‌ی مصمم ما را سست کند. ما نیستیم از قماش آنان که در میانه‌ی راه عزیزانمان را رها کنیم و تنها بگذاریم و برگردیم.

پس، از تمام دانشجویان و اساتید درخواست حمایت و پیوستن به این تحصن را داریم.

آلبر کامو در کتاب سقوط میگوید:《 برای من ماجرای مردی را نقل کرده‌اند که دوستش به زندان فتاده بود و او شب‌ها بر کف اتاق می‌خوابید تا از آسایشی لذت نبرد که رفیقش از آن محروم شده‌بود. چه کسی برای ما بر زمین خواهد خفت؟》

#دانشگاه_شیراز
#اعتراضات_دانشجویی
#قیام_ژینا
#قیام_زندگی
#مهسا_امینی
#ژینا_امینی