روز تحقق هشدار حجاریان را نیز خواهیم دید!
حجاریان هشدار می دهد باید به فکر روزی باشیم ، آن وقت باید از چین نیروی نظامی وارد کنیم. این شبیه حرفی است که سعید قاسمی در هنگام جنبش سبز زد که وای به روزی که بچههای پایین شهر هم وارد اعتراضات شوند. بعد دیدیم که جنوب شهریها هم آمدند. روز تحقق هشدار حجاریان را نیز خواهیم دید!
اگر بخش عاقلی در حکومت پیدا نشود که تسلیم خواسته مردم برای «گذار» شود، هزینه سنگینتری بر ملت و کشور تحمیل خواهد شد. متهم اول آن هم حکومتی است که نخواست صدای مردمش را بشنود.
وسعت، سرعت وعمق «خیزش اعتراضی با خواست انقلابی» حکومت متفرعن و متکبر را غافلگیر کرد و استمرار آن بعد از این همه سرکوب (با شجاعت مدنی و صف شکنی زنان، ورود پر حجم دانشگاه، ورود دانش آموزان، پایداری کردستان، اعتراضات به خون کشیده شده سیستان و بلوچستان و… و به خصوص مقابلهجویی جوانان که «بزنی، میخوری»)، نگرانی آنان را تشدید کرده است؛ به خصوص نظامیانی که فکر می کردند با یک اخطار، جامعه جا می زند، اما دیدند که برای هشدارشان پشیزی هم ارزش قائل نشدند.
اختلاف دستگاه های اطلاعاتی با هم؛ می گویند زمین که سخت باشد گاوها همدیگر را شاخ می زنند و یا در سربالایی اسبها همدیگر را گاز می گیرند. نظام سرکوب به زمین سخت و سربالا برخورده است.
به نظر می رسید بیانیه مشترک دو نهاد اطلاعاتی بر اساس توصیه رهبر ولایی بود که همه نظام عزم واحد داشته باشند و قدمی عقب ننشینند. اما حالا معلوم می شود از جمله برای پوشاندن اختلافاتشان هم بوده است که دقیقا معلوم نیست بر سر چیست؛ توصیف اعتراضات یا روش های تجویزی شان برای «جمع کردن» آن؟
معاون امنیتی استاندار کرمان می گوید محدودیت اینترنت، همیشه فتنه را از بین می برد اما این بار متفاوت است. این اعتراف با زبان های مختلف در حال تکرار است.
من نزدیک بین نیستم و نمی گویم نظام در حال سرنگونی است اما حکومت در جمع کردن اعتراضاتی با روشها و عرصه های متنوع، ناکام مانده است.
حضرات هر کاری بلد بودند برای سرکوب اعتراضات کرده اند دیگر به نظر نمی رسد کارت جدیدی داشته باشند. کارشناسانی را به تلویزیون می آورند و یا از آنان نظرخواهی می کنند که بی فایده است. البته عده زیادی نیز دعوت آنها را نپذیرفته اند.
رسایی یک لومپن کوته فکر دارای فساد مالی است که در انتخابات پیش هم شورای نگهبان صلاحیتش را رد کرد. درخواست او برای برکناری شمخانی(که البته در این مدت غیبش زده، برخلاف آبان ۹۸ که گفت «ولو بلغ ما بلغ» یعنی هر چه میخواهد پیش بیاید، بیاید؛ باید بزنیم و بکشیم و جمع کنیم!)، دچار یک سئانس عقب ماندگی تحلیلی از دستگاه اطلاعاتی و تبلیغاتی نظام ج.ا است.
رهبر نظام و بیتش مدتها فکر می کردند علت نارضایتی ها و اعتراضات در جامعه وجود شکاف در قدرت است. حتی تصور می کردند این دولت اصلاحات و یا اعتدالی است که با اقدامات و یا اشتباهاتش باعث نارضایتی ها می شود (و یا می خواهد حکومت را مجبور به سازش با غرب بکند!)، پشت جریان اصلاحی، ملی- مذهبی ها قرار دارند و پشت آنها نیز آمریکا! اما بعد از یکدست کردن قدرت فهمید حکایت نارضایتی و عصیان مردم بسیار عمیق تر از این ریشه یابی های ابلهانه است.
انداختن مشکلات و نارضایتی ها گردن جریانات سیاسی داخلی دو دهه است شکست خورده، تحلیل بعدی یعنی گردن خارجی ها و خانواده ساواکی ها انداختن نیز مفتضح است.
مصاحبه با سعید حجاریان در واقع نوعی نظرخواهی از یک کارشناس کارکشته امنیتی است. او به نکات مهمی اشاره کرده است اما در مجموع به نظر می رسد کم فروشی کرده است اگر نگوییم کوتاه نگری. او حداکثر به صورت رقیقی به لزوم تغییر سیاست ها نزدیک می شود نه تغییر ساختار، در حدی که تاجزاده می گوید (و نه حتی آقای قدیانی). خروجی بحثش هم جمع کردن لباس شخصی هاست و این که ما اصلاح طلبان تجربه موفقی در رابطه با فهم جوانان داشتهایم و هنوز هم جای امید هست…
برای برون رفت از وضعیت طناب کشی کنونی (که حکومت نمی تواند اعتراضات را جمع کند و اعتراضات هم هنوز نمی تواند حکومت را جمع کند)، بهترین اتفاق فراروئیدن اعتراضات به ابعاد معیشتی و رخداد «خیزش در خیزش» و تبدیل خیزش جوانان به خیزش خانواده هاست. یک کاتالیزور هم در این میان می تواند مرگ رهبر نظام باشد که خودش انرژی جدیدی به جنبش تزریق خواهد کرد.
گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال
https://t.me/rezaalijani41
