تجربه آبان ۹۸: کشتار حداکثری در بستر «جعل حداکثری» حسین باستانی

برای داشتن درکی بهتر از میزان اعتبار ادعاهای نهادهای حکومتی در مورد اعتراضات اخیر، بازخوانی ادعاهای همین نهادها راجع به آبان ۹۸ ضروری خواهد بود. آبان ۹۸، حتی بنا بر محافظه کارانه ترین تخمین ها، خونین ترین کشتار خیابانی دوران جمهوری اسلامی بود. ولی قوه قضاییه مشکلی نداشت که برای سلب مسئولیت از نظام در کشتار، با خونسردی اعلام کند: «۸۵ درصد کشته‌ها مربوط به نیروهای امنیتی یا افرادی بوده که در حال دفاع از منازل خود در برابر تهاجم آشوب‌گران بوده‌اند و ۱۵ درصد کشته‌ها مربوط به نیروهای تروریستی است.» آن هم در شرایطی که نهادهای امنیتی نظام، شش ماه بعد با عقب نشینی بی سر و صدا از ادعاهای اولیه در مورد تلفات خود، تعداد ماموران امنیتی-انتظامی کشته شده در جریان اعتراضات آبان ماه را ۶ نفر اعلام کردند -که بعدا مشخص شد همین عدد هم درست نیست.

نهادهای امنیتی به طور مشخص از مرگ ۲ عضو نیروی انتظامی (به نام های ایرج جواهری و رضا صیادی)، ۲ عضو سپاه (اکبر مرادی و مرتضی ابراهیمی)، ۲ «عضو بسیج» (مصطفی رضایی و مجید شیخی)، در جریان اعتراضات آبان ۹۸ خبر دادند. اگرچه بعد از انتشار خبر کشته شدن مجید شیخی، برخی نزدیکان این دانشجوی ۲۲ ساله اعلام کردند که او بسیجی نبوده اما نهادهای امنیتی، جنازه او را به شرط انتشار نامش به عنوان عضوی از بسیج مستضعفین به خانواده تحویل داده اند و سپس با فتوشاپ، به ساختن عکسی پرسنلی از او در لباس بسیج پرداخته‌اند.

https://www.bbc.com/persian/iran-features-54760856

کانال نویسنده

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»