من شما دوستان و همراهان تلاشگر را از دیرباز میشناسم هیچکدام از شما نیازمند چندرقاز افزایش حقوق بنام رتبه بندی و همسان سازی واجرای قانون مدیریت خدمات کشوری بصورت فردی نبودید شما حب مقام و پست در سر نداشتید و نفع فردی ویژه ای را دنبال نمی کردید و در هیچ شرایطی معیشت اولویت شمانبوده و نیست اگرچه رفاه و امنیت و سربلندی حق تمامی معلمان و اقشار و مردمان ایران زمین است که بهترین امکانات و ثروت و منابع و معادن جهانی را در خود جای داده است.
#مسعود_نیک_خواه
#شعبان_محمدی
#سوران_اسکندر_لطفی
اگر شما این مطالبه را برای معلمان کارمندان و بازنشستگان و کارگران میهن مان بعنوان یکی از خواسته های قانونی پیگیر بودید در واقع بر اساس شناختی آگاهانه از شایستگی ملت مان و امکان دستیابی به این رفاه در بطن ثروت های این سرزمین که متعلق به همه است را امری ممکن میدانستید که در آن موقعیت دانش آموزان و معلمان کرامت و شرافت انسانیشان بدور از سیاست بازیهای سیستم ناکارآمد و عقب افتاده آموزشی موجود با تغییر بنیادین به طرف علمانیت اعتلا پیدا بکند و به شکوفایی شایسته خود برسند حقی مسلم میدانستید. من خواستە و مطالبات شما را درک میکردم و می فهمیدم که چگونه فکر و اندیشه و وجودتان را وقف مسیر و منش و اهدافی متعالی کرده بودید و با پیوستن به آن مسیر و منش با افتخار همراهتان شدم.
شما عدالت آموزشی، آزادی، قانونمندی و اجرای تمامی اصول قانونی که به صراحت حقوق مردم را اولویت میبخشید سرلوحه افکارتان قرارداده بودید. در کنار شما و پیش شما به نتیجه و باوری رسیدم که آنچه شما را به میدان مطالبه گری و کنش و فعالیت صنفی کشانده بود این اهداف مترقی انسانی بود که در ذیل بدان اشاره میکنم، همراهی و یاریتان در این مسیر، افتخاری ستودنی برایمان شد.
۱- تلاش برای تغییر سیستم آموزشی به سیستمی کارآمد و عقلانی و غیرایدئولوژیک بود که در آن سیستم مبنای تربیت و آموزش فرزندان این سرزمین خردورزی، انسان مداری، آزادگی، و دانایی جدای از خرافه و نفاق و چند سیمایی و دروغگویی و افکار منفعت طلبانه فردی بود .
۲- شما حقیقت امر آموزش را رهایی از ستم نابرابری و ناعدالتی و جامعه پذیری و وطن دوستی و نوع دوستی و آزادگی و تعهد به تمامی منشورهای بین الملی تعریف میکردید که در آن انسان و منش و روش های مشترک انسانی به دور از تبعیض جنسیتی و مذهبی و منطقه ای و جغرافیای جایگزین پولی سازی و خصوصی سازی آموزشی بشود
۳- آنچه که شما را متعهد به میثاقی بلند و کنشگرانه صنفی کرده بود و آگاهانه رنج و سختی و تاوان آنرا پذیرفته بودید فراهم کردن فضای مناسب و شایسته برای دانش آموزان و نونهالان و تمامی کسانی بود که بعنوان دانش آموز و مربی در مدارس تحصیل میکنند تا به دور از تبعیض و تفاوت و تاثیر نوع زندگی طبقاتی در تحصیل که بر اساس نص صریح قانون آموزش رایگان و مدرن را از پیش دبستانی تا دانشگاه برای همگان بصورت رایگان بعنوان وظیفه ی حاکمیت با امکانات و فضای مناسب فراهم نماید مدنظر داشتید
.٤-شما حفظ جایگاه و احترام معلمین و بکارگیری معلم بر اساس توانمندی و علاقه و تخصص در سیستم آموزش وپرورش را که شرط اساسی و بنیادی آن قرار گرفتن معلمینی توانمند بر تمامی ارکان تصمیم گیری آموزش وپرورش از مدرسه تا وزارت باهمکاری وهمفکری اولیای دانش آموزان بعنوان راه حل رهایی از بن بست وضع اخلاقی و اجتماعی نادرست موجود ارائه میکردید و در این مسیر علمانی آرزو میکردید معلمین بر اساس اصول علمی میان جامعه و مدرسه برنامه های درسی را تدوین و تدریس نمایند
٥-شما آموزش و پرورشی را آرزو میکردید که معلمان از توانایی علمی تعهد و تخصص کافی برای تربیت نسل آینده برخوردار باشند و این توانمندی و برنامه های تربیتی در راستای اعتلای شخصیت و جایگاه و احترام به؛ استقلال آموزش و پرورش از سیاست زدگی برای ترویج توانمندی شغلی معلمین باشد و بازآموزی معلمان برای دستیابی به علوم وفنون جدید بصورت مستمر در دوره های آموزشی ضمن خدمت فراهم شود تا معلم آگاهانه و بدون قید وشرط و با تلاش و پیگری عالمانه تولید محتوا بنماید و هر آنچه را درخور و شایسته فرزندانمان برای آینده بهتری است به آنها آموزش بدهند تا مسیر زندگیشان با رویه های تربیتی و آموزشی مدرن به زندگی اجتماعی وفردی و خانوادگیشان پیوند پیدا بکنددر سر می پروانیدید.
٦ -بارها دیده ام و از شما شنیده ام که به نسبت مسایلی ازقبیل مسکن معلمین، تعاونی های مصرف فرهنگیان و کانون های بازنشستگان و مکان های ورزشی درخور شان و جایگاه دانش آموزان و معلمین وبیمه های کارآمد و اساسی برای فرهنگیان و اعضای خانواده آنها چه شاغل چه بازنشسته ومسایل بومی و منطقه ای تاثیرگزار بر آموزش و تشکل یابی معلمان و کانونی کردن فعالیت بازنشستگان تا آنجا اصرار ورزیده اید که دچار تهدید و خطرشده اید.
شورای تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
