به نام خداوند رنگینکمان
ایران عزیزمان امروز، رنجیده از نادانیها، بیکفایتیها و دشمنیها است و در این میان تجربه نامبارک هتک حرمت و کیان دانشگاه، جامعه دانشجویی را آزردهتر کرده است. دانشگاه، همواره بستری برای گفت و گوهای علمی میان دانشجویان و اساتید و ارائه راهکار هایی کارآمد برای حل معضلات موجود بوده و در طول این سالیان نیز نتایج موفقیت آمیز خود را نشان داده است.
لیکن اکنون، دانشگاه تهران درگیر فضایی ملتهب و اتفاقاتی ناگوار گشته که به دور از شأن جامعه دانشجویی و جایگاه این دانشگاه به عنوان نماد آموزش عالی کشور است.
باور داریم که دانشجو چشم بیدار و زبان گویای ملت است و از این رو حق دارد تا بر اساس حقوق شهروندی و مدنی خویش عاری از هرگونه خشونت و بدرفتاری، در محیط دانشگاه صدای خویش را بر کجرویها، ناراستیها و بیعدالتیها بلند نماید.
اینک، دانشجویان زبان و ادبیات فارسی، همراه با سایر دانشکده ها، به دادخواهی حقوق دانشجویانی که بازداشت و از حق ورود خود به دانشگاه منع گشته اند و همچنین مورد توهین و ضرب و شتم از سوی حراست دانشگاه قرار گرفته اند؛ به مدت یک هفته، از شرکت در کلاس های درس خودداری خواهند کرد و بدینوسیله اعتراض خود را نسبت به اتفاقات اخیر اعلام می دارند.
امید است متولیان امر، گوش شنوا برای شنیدن صدای اعتراض مسالمتآمیز جامعه دانشجویی را داشته و ترتیبی اتخاذ نمایند تا دانشجویان عزیز بازداشتی هرچه سریع تر آزاد گردیده و محیط دانشگاه به فضای واقعی و در خور منزلت خویش که همان بالندگی علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است، نزدیک تر شود. تجربه تاریخ معاصر ما نشان از آن دارد آنگاه که گفتگو تعطیل می گردد، خشونت بال و پر میگیرد و حقها تضییع میگردد.
استخوان و پشم آن گرگان عیان
بنگرید و پند گیرید ای مهان
عاقل از سر بنهد این هستی و باد
چون شنید انجام فرعونان و عاد
«فاعتبروا یا اولی الابصار»
