به مناسبت ۲۵نوامبر روز منع خشونت علیه زنان
جامعه ایرانی در حالی به استقبال روز جهانی رفع تبعیض و منع خشونت علیه زنان در سال ۲۰۲۲ می رود که طی سه ماه اخیر شاهد موج گسترده ای از تبعیض و نابرابری جنسیتی علیه زنان بوده است ، تبعیض و خشونتی که به عرصه خیابان ها، بازداشتگاه ها و….کشیده شده است .
رخداد های اخیر یک بار دیگر نشان داد : “مسئله و پرابلماتیک زنان ایران به درستی روی میز حکم رانی قرار نگرفته است”(دکتر نعیمی جورشری) و گویا نهادهای رسمی حکومت اساسا در صدد شنیدن صدای زنان نبوده و نیستند و با شنیدن صدای مردسالارانه ، از شنیدن صدای اعتراضی و حق طلبانه زنان در مجلس و نهاد ریاست جمهوری عاجزند و خندق این همه فاصله، تبعیض و نابرابری را نمی شناسند و نمی شنوند تا آنجا که بالاخره در نشست حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز رای منفی دریافت کردند.
کسب رتبه ۱۴۳ شکاف جنسیتی در آمارهای جهانی در میان ۱۴۵ کشور درسال ۲۰۲۲ و نیز رتبه ۱۲۵ برای شاخص رواداری، عدالت و امنیت برای زنان در میان 170 کشور نزد موسسه پژوهش جورج تاون برای زنان ، صلح و امنیت (GIWPS) در سال ۲۰۲۱ که ایران را از جمله ۵۰ کشور نامطلوب جهان، برای زندگی قرار داد، در این رابطه قابل تامل است.
از آنجا که زنان هیچ صدایی در میان نمایندگان مجلس و دولت ندارند لایه رفع خشونت علیه زنان که به لایحه امنیت زنان تغییر نام یافت همراه با ۴سند پشتیبان در صحن مجلس توقیف شد. سرنوشت غم انگیز آن بارها از سوی فعالان زنان پیگیری شد ولی عملا ره به جایی نبرد. حتی در اقدامی عجیب، مجلس در میان این حجم از صدا و پژواک ایرانیان : لغو قانون اعطای تابعیت به فرزندان مادران ایرانی را نیز تصویب کرد!!!
اما در پی این همه تبعیض و تحقیر زنان و شکاف های جنسیتی، سرکوب با گشت ارشاد و تمام لوازم ممکن، زنان طی ماه های اخیر به خیابان ها آمدند، شعار محوری ” زن، زندگی، آزادی ” را سر دادند و با وجود همه مخاطرات، لیدرهای جنبش شدند ، جان باختند، بازداشت و زخمی شدند و در اعتراض به حجاب اجباری روسری ها ی خود را برداشته و در آتش افکندند و از زیست گذشته خود به زیست جدیدی تغییر شیفت دادند، دهها سلبریتی و ورزشکار و۔۔۔ از آنان حمایت کردند. و این نه آغاز و نه پایان حرکت و انقلاب زنان است که از مشروطه تا به امروز برای هر ذره از آزادی تلاش های بیشماری کرده اند ولی بی گمان نقطه عطفی جدی در حرکت های زنان است به طوری که نوعی انقلاب اجتماعی و رنسانس فرهنگی را در جامعه ایرانی نمایندگی می کند.
به نظر می رسد زنان آگاهی های خود را نسبت به رفع تبعیض و خشونت تعین بخشیده و آن را به عرصه نمایش گذاشته اند. و اینک با آگاهی هایی از جنس دیگر زمینه های گسترده تری از رفع تبعیض و خشونت علیه زنان دنبال می کنند. این صدا باید شنیده شود و بدون خشونت و چرخه سرکوب بدان پاسخ مناسب و درخور داده شود.
@iranfardamag
