(در زندان چه میگذرد -۳۹)
اواخر شهریور بنا به دستور مسئولین امنیتی مرتبط با پروندهام، به دو ماه قطع مکالمهی تلفنی محکوم شدم. اکنون به رغم پایان یافتن مدت این محرومیت و به جای پس دادن کارت تلفنم، فقط اجازه دارم هر از گاهی با برخی از نزدیکان و آن هم در حضور مأموران، گفتگوی تلفنی داشته باشم.
این فشار و سختگیری حتی بر اساس قوانین و آییننامههای خودشان هم غیرقانونی است و به زودی اقدام متقابل را انجام خواهم داد.
انواع فشارها در زندان اما، در مقایسه با هزینههایی که جوانان آزادیخواه در همین حدود دو ماه اخیر پرداخته و میپردازند، بسیار ناچیز است.
مطمئن هستم که استمرار اعتراضات حق طلبانهی جوانان و مردم تحت ستم، به رهایی ملت از استبداد موجود منجر خواهد شد.
قدر این جوانان فداکار را باید دانست و حتی در صورت وجود روشهای بعضا متفاوت مبارزاتی، گفتگو و رابطهی بیشتر با آنان از ضرورتهای جنبش دموکراسیخواهی است.
۶ آذر ۱۴۰۱
