چین یا روسیه؟ آزاد پورسهراب

خامنه ای بدنبال افزایش جمعیت و حکمرانی ایدئولوژیک است

مروری بر گذشته دو کشور چین و شوروی، درسی ساده به حاکمین فعلی جمهوری اسلامی می دهد، لیکن آنان آگاهانه و یا ناآگاهانه، کشور را به سوی دهه های میانی قرن گذشته این دو کشور سوق می دهند.

درباره چین در تاریخ آمده: «مائو به افزایش جمعیت چین معتقد بود و در دوران رهبری او جمعیت چین از ۵۵۰ میلیون به ۹۰۰ میلیون نفر افزایش یافت. برنامهٔ «جهش بزرگ رو به جلو» مائو که شامل پروژه‌های اصلاحی عظیم اقتصادی و اجتماعی بود نتیجه فاجعه‌باری داشت و به مرگ حدود ۴۵ میلیون نفر بین سال‌های ۶۱–۱۹۵۸ انجامید که بیشتر آن‌ها از گرسنگی جان می‌باختند. در سال ۱۹۶۶ مائو و متحدانش انقلاب فرهنگی را اعلام کردند که دوره‌ای از اتهام زنی‌های سیاسی و تحولات اجتماعی را در چین پدیدآورد. انقلاب فرهنگی با مرگ مائو در سال ۱۹۷۶ به پایان رسید.»

شوروی کمونیست هم شرایط مشابهی داشت. با این تفاوت که این دو کشور کمونیستی، در دهه های انتهایی قرن گذشته، دو مسیر جداگانه را انتخاب کردند.

چین کمونیستی به دنبال توسعه اقتصادی رفت و شوروی کمونیستی، به دنبال تبیین ایدئولوژی های خود. خروجی این دو تصمیم نیاز به توضیح نیست. یکی از فرسودگی زیرساخت هایش در رنج است و دیگری در آستانه تبدیل شدن به بزرگترین اقتصاد جهان!

رهبر جمهوری اسلامی نیز راه شوروی را در پیش گرفته! راهی که مبنای آن بر مسیر ایدئولوژی است و نه توسعه! جالب اینکه آیت الله خامنه ای حتی از مائو هم درس نگرفته و به دنبال افزایش جمعیت و حکمرانی بر اساس ایدئولوژی است.

امید آن بود که تفکر روسوفیلی موجود میان حاکمیت کمی تعدیل و توسعه اقتصادی و اجتماعی در دستور کار قرار گیرد. اما فرصت سوزی و قمار رهبر جمهوری اسلامی، کشور و حکومت را در بحران جدی فرو برده است. بحرانی که امکان ترمیم آن با ساختار فعلی، امکان پذیر نیست.

✅ @Sahamnewsorg

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»