جمهوری اسلامی نظامی اقتدارگرا و تمامیت خواه است، بیژن اشتری

درافتادن با مردم آخر و عاقبت خوبی ندارد

من بنا به کار و تخصصی که دارم درباره تاریخ جهان کتاب‌های زیادی خوانده‌ام و درباره نظام‌های اقتدارگرا(که حسن تعبیری‌ست از کلمه دیکتاتوری) هزاران صفحه ترجمه کرده‌ام اما هرگز ندیده‌ام که مقامات و مسئولین حکومتی طوری از مردم کشورشان سخن بگویند که انگار دشمن آن‌ها هستند. شاهد حرف‌ها‌ و نظراتی از جانب مقامات و صاحب‌منصبان هستم که در تاریخ نمونه مشابهی برایشان  نمی ‌توان یافت.

تعجب‌آور است که عده‌ای گمان می‌کنند به رغم رضایت و خواست مردم می‌توان به زور به آن‌ها حکومت کرد و حتی،به قول رئیس جمهور اسلامی به “پیشرفت‌های خیره‌کننده “هم دست یافت.در ذهن این آقایان این تصور باطل وجود دارد که چون نظامشان اقتدارگراست پس هیچ  نیازی به رضایت مردم ندارند و  فارغ از خواست  آن‌ها می‌توانند به حکومت خود ادامه دهند.به این آقایان عرض می‌کنم که اتفاقا قضیه برعکس است.

اتفاقا چون نظام شما از نوع  اقتدارگرای شبه تمامیت‌خواه است نیاز بسیار بیشتری به اطاعت و همکاری مردم دارید.در واقع، این همکاری و اطاعت شرط ضروری بقای نظام‌هایی‌ از قبیل نظام شماست .کار نظام‌های اقتدارگرا زمانی خراب می‌شود که برای به اطاعت واداشتن مردم به استفاده بی‌رویه از قدرت و زور عریان رو می‌آورند. کارل دویچ، پژوهشگر علوم سیاسی، می‌گوید “قدرت موجود در نظام‌های اقتدارگرا تنها هنگامی قوی و کارآمد است که زیاد از آن استفاده نشود.اگر از این قدرت مستمرا علیه مردم استفاده شود، در این صورت احتمال حفظ قدرت برای یک مدت زمان طولانی ناممکن خواهد بود.” و هم او اضافه می‌کند “از آنجایی که نظام‌های اقتدارگرا برای پیش بردن اهدافشان  و حل و فصل مسایلشان، در قیاس با دیگر نظام‌ها ،به قدرت بیشتری نیاز دارند لذا برای آن‌ها ضروری‌ست که مردمی بسیار انقیادپذیرتر، مطیع‌تر و فرمان‌پذیرتر در اختیار داشته باشند.

جان آستین، نظریه‌پرداز علوم سیاسی هم دویست سال پیش گفت:”اگر اکثریت مردم از حکومت ناراضی‌ باشند و رویای تغییر آن را در سر بپرورانند و در عین حال آمادگی تحمل فشارها و سرکوب‌های  حکومتی را هم داشته باشند،در این صورت حاکمان قادر به حفظ حکومتشان نخواهند بود.”و اگر نظرات این دو متفکر برایتان قانع‌کننده نیست به این حرف نیکولو ماکیاولی، استاد علوم سیاسی قرن چهاردهم میلادی توجه کنید که گفت:”حاکمانی که توده‌های مردم را به مثابه دشمن در برابر خویش دارند هرگز در امنیت نخواهند بود.

چنین‌ حاکمانی هر چقدر شقاوت و سنگدلی نشان بدهند، رژیم خود را ضعیف‌تر خواهند کرد.” و اگر فهم اینها دشوار است، خیلی ساده بگویم: کلا در افتادن با مردم هیچ آخر و عاقبت خوبی ندارد.

@TahlilZamane