بسیاری از گروههای فعال مدنی و صنفی که در جریان تغییرات عمده ناگهان شکل گرفتهاند، ممکن است از میزان بیعملی، بلاتکلیفی و یا عدم همراهی همکاران شگفتزده و یا خسته شوند.
برخی از گروههایی که ضرورت تغییر را درک میکنند عمدتا انتظار دارند که دیگران نیز به سرعت آنان را درک کنند و با همراهی با اولین پیامهای فراخوان به سرعت به اعتصاب بپیوندند. ولی در عمل، یک گروه صنفی به میزان زیادی آگاهی درباره اعضای یک صنف مشخص نیاز دارد که بتواند شمار تاثیرگذاری را با خود همراه کند.
اما چه گونه اطلاعاتی برای جلب همراهی همکاران مهماند و از کجا به دست بیاوریم؟
انگیزههای انسانی و فردی که افراد زیادی در آن شریکاند از اهمیت اساسی برخوردار است.
الف. مهم این است که انگیزههای فردی ولی مشترک کسانی که همراهی میکنند و کسانی همراهی نکردهاند را در دو فهرست جداگانه شناسایی کنید. شناسایی انگیزههای مختلف همکاران برای همراهی و یا عدم همراهی با یک رفتار جمعی مثل اعتصاب، از مهمترین نوع اطلاعات است که میتواند یک گروه صنفی را در تشخیص نوع استراتژیها یاری کند.
ب. مهم این است که با برجسته کردن دلایل شخصی ولی مشترک افراد بتوان اولا: به یک پیام فراخوان تنوع داد و به شیوههای مختلف آن را بیان کرد؛ ثانیا: برای کنترل افرادی که همراهی نکردهاند برنامهریزی کرد و چاره اندیشید تا به جمع همدلان بپیوندند.
@davtalaborg
