دانشگاه باید محیط امنی برای دانشجو باشد. محیطی که در آن بتوان با آرامش به نشر علم و فرهنگ پرداخت و در راه کاستن از مشکلات مردم قدم برداشت. با این حال در روزهای اخیر مشاهده کردیم که دانشجویان حتی روبروی درب دانشگاه هم در خطر هستند و مسئولین دانشگاه ناتوان در حفظ امنیتشان.
در روز ۱۵ آذر در پردیس ونک، دانشجویان هنگام خروج از دانشگاه مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، سپس ۳ تن از آنان ربوده شدند که تا این لحظه ۲ تن هنوز در بندند.
در روز ۱۶ آذر در پردیس سیدخندان، روز دانشجو، هنگامی که در مقابل چشمان حراست دانشگاه، دانشجویان بر روی زمین کشیده میشدند و فریاد «کمک کمک» برمیآوردند، حراست دانشگاه نه تنها به وظیفهی تعریف شدهی خود که حفاظت از دانشجویان است، که به وظیفهی انسانی خود نیز در یاری رساندن به انسانی دیگر عمل نکرد.
همان شب، به خانهی دانشجویان یورش برده شد و آنها را به زور دستگیر کردند. اما به چه جرمی؟ آیا غیر از این است که افرادی از داخل دانشگاه دانشجویان را شناسایی میکنند؟ آیا حفظ امنیت دانشگاه به عهدهی مسئولین آن نیست؟
دانشجو چگونه میتواند در محیط دانشگاه فعالیت داشته باشد وقتی افراد غیردانشگاهی و تشکلهای سرکوبگری در همان محیط وجود دارند که بارها در این چند هفته ثابت کردهاند برای دانشجو خطرآفرینند؟
دانشجو چگونه میتواند حتی در خانهی خود تمرکز بر جستن دانش داشته باشد وقتی هرآینه ممکن است کوبهی در به صدا در آید و افرادی قصد ربودن او را کنند؟ چگونه میتواند سر کلاس درس حاضر شود وقتی پیش روی چشمانش در مقابل درب دانشگاه دانشجوی دیگری را کشانکشان ربودهاند؟
دیگر همهی دانشجویان به این باور رسیدهاند که مسئولین دانشگاه بهخصوص حراست نمیتوانند در مقابل این آتش به اختیاران بایستند و از ساحت دانش و محیط دانشگاه و جان دانشجو حفاظت کنند.
شورای صنفی دانشجویان همواره دغدغهی امنیت دانشجویان – که از اساسیترین حقوق انسان در عصر حاضر است – را داشته است. با وقوع فجایع اخیر در پردیسهای ونک و سیدخندان، شاهدیم که دانشجویان از حضور در دانشگاه احساس امنیت نمیکنند. در چنین شرایطی که برگزاری کلاسهای درس سلامت دانشجویان را به خطر میاندازد جایز نیست تا زمانی که امنیت دانشگاه تأمین نشده دانشجویی در آن حضور داشته باشد.
از این رو شورای صنفی دانشجویان از جناب آقای دکتر کریمی مزرعهشاهی، ریاست محترم دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، درخواست پیگیری آزادی دانشجویان دستگیر شده، برخورد با افراد سهیم در این جنایت که در دانشگاه حضور دارند و بیرون کردن نیروهای «امنیتی» – که تنها مخل امنیت دانشجویانند – از محیط مقدس دانشگاه را دارد. همچنین درخواست تضمین امنیت دانشجویان به خصوص دانشجویان خوابگاهی در دانشگاه و خوابگاهها را دارد.
در آخر بنابر بیانات منتشر شده از سوی دانشجویان که برای حفظ امنیت خود تصمیم بر تحریم دانشگاه گرفتهاند، شورای صنفی دانشجویان نیز از این تصمیم حمایت میکند. همچنین از اساتید محترم دانشگاه خواهشمند است که با این تصمیم دانشجویان تا زمان تضمین شدن امنیت و آزادی دانشجویان در بند، همکاری به عمل آورد که دیگر شاهد اینچنین اتفاقات ناگواری در دانشگاه نباشیم. زیرا که دغدغهی اصلی این شورا چیزی جز امنیت دانشجویان نیست.
با مشت و لگد معنی امنیت چیست؟
با نفی بلد ناجی امنیت کیست؟
با زور مرا مگو که امنیت هست
با ناله ز من شنو که امنیت نیست!
«فرخی»
منبع: شورای صنفی دانشجویان دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی
