شورای سه نفره و شورای هفت نفره و دیگر شوراها که با مداخله و تصمیم شخص اول نظام ایجاد شده اند اندک بارقه های جمهوریت همچون همین مجلس نیم بند را هم به محاق برد تا کشور گامی بسیار بزرگتر از یکدست سازی مصطلح به سمت یکدست سازی جدید بردارد.
اشتباه بزرگ آقایان آن است که هیچگاه تمایلی به فهم واقعیتهای درونی خویش ندارند. و با دستمال کثیف بدنبال پاک کردن آیینه هستند.
مسببان وضع موجود مگر می توانند عامل تغییر وضع موجود باشند؟
اگر مجلس ضعیف است. اگر مجلس ملوک الطوایفی است. اگر دستگاه ها خر خود را می رانند!
مقصر اول و آخر کیست؟
شما یا مردم؟
این مجلس و مجلسهای قبل و این قوانین و این دستگاه های چموش منفعت پرست آیا زاده کسانی غیر از شورای نگهبان و دستگاه های امنیتی و پدرخوانده های آن ها بوده و هستند؟
یک زمانی راهکار را در ایجاد اینها یافتید. حالا می بینید با اینها نمی شود و باید اینها را دور زد. و باز با ذهن و جهانبینی ناقص خودتان تصور می کنید راهکار را یافته اید.
شما تا نپذیرید اصلی ترین عامل آسیبهای متعدد وضع موجود خودتان هستید. و باز تا نپذیرید برای اصلاح وضع موجود مهمترین عامل کنار رفتن خودتان بنفع اهل علم و تخصص می باشد. آب از آب تکان نخواهد خورد.
این دور تسلسل تنها سرمایه مادی و معنوی ملتی را به تاراج می برد.
تاراجی بدتر از تاراج مغول.
چراکه مغول دین را نتوانست از بین ببرد. بلکه حتی در فرهنگ ایرانی اسلامی نیز هضم شد. اما این اعوجاج به اسم حاکمیت دینی یقینا در حالت انفجاری خسران های زیادی برای دین خواهد داشت.
براستی که اگر حیا را از ساختار و جامعه ای بستانی نظام ارزشهای آن جامعه بصورت تدریجی به سمت رذائل دچار فرونشست خواهد شد. و مدینه فاسقه ای را خواهد ساخت.
ما در مسئولان با این حجم از خطاهای فاحش و بزرگ همراه با اصرار بر تکرار گذشته یقینا عنصری بنام حیا را مشاهده نمی کنیم.
آقا اصلا بیخیال ۸۴ میلیون ملت سرکار و مال باخته مادی و معنوی خودتان خجالت نمیکشید از خودتان؟
